Files for the past, present & future

City/Technology/Music/Auto/People/Arts
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Design.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Design.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 1 Μαΐου 2017

Sexy διαφημίσεις από το χτες.

Διαφήμιση για καλσόν, Δεκέμβριος 1970 (Η.Π.Α)

Κρέμα Nivea, 1985

Πουράκια Tiparillo, 1967

"Atal: Ένα πολύ ωραίο γραφείο". Γαλλική διαφήμιση για τα έπιπλα γραφείου της Litton (μάλλον δεκ. '70)

Ανδρικά εσώρουχα Eminence, 1972

Αφροδισιακό... διαφήμιση της Simca για το "1200 S Coupe".

Γερμανική διαφήμιση του 1973, για το Zündapp KS 50.

Παπούτσια Converse, 1973


Τσιγάρα Camel, 1978.

Jade East, after shave, 1969

Ρούμι Ronrico, 1965

Βρετανική διαφήμιση για τo MGB. τη δεκαετία του '70.

Faberge, 1966

Σαπούνι Lux. Γερμανική διαφήμιση του 1966.

Nivea, κρέμα γάλακτος για το δέρμα.  Ισπανική διαφήμιση του 1971.






.

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2016

Τετάρτη 6 Μαΐου 2015

Retro modern: Swildens Desk (1966)

Όταν η Peugeot εγκατέστησε τα κεντρικά της γραφεία στην Avenue de la Grande Armee,    , ανέθεσε στον Ben Swildens τη δημιουργία τριών γραφείων για την υποδοχή, τo 1966. Το αποτέλεσμα ήταν σίγουρα ενδιαφέρον.
Η γαλλική εταιρία τα χρησιμοποίησε έως τις αρχές της δεκαετίας του '80, ώσπου βγήκαν σε διάφορες δημοπρασίες και εκθέσεις στη Γαλλία και τις Η.Π.Α.
Tα εντυπωσιακά μεταλλικά γραφεία του Swildens 
στην έδρα της Peugeot, στο Παρίσι, το 1966.




Billy


Τετάρτη 6 Αυγούστου 2014

Δευτέρα 21 Ιουλίου 2014

Επιστροφή στις ρίζες: Pioneer PLX 1000

H Pioneer παρουσίασε το νέο της προϊόν, το PLX 1000, που δεν είναι τίποτε άλλο από ένα αναλογικό πικάπ βινυλίου!
Η εταιρία είναι γνωστή για τη σειρά των ψηφιακών πικάπ CDJ (cd players). Ο σχεδιασμός του PLX 1000 παραπέμπει στη γνώριμη φόρμα του θρυλικού επαγγελματικού πικάπ της Technics, 1200 SL Mk2. Eπίσης, διαθέτει όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά, όπως start/stop, direct drive και tempo control, πηγαίνοντας ένα βήμα πιο πέρα σε σχέση με τα κλασικά Mk2.
H ρύθμιση του tempo μπορεί να μεταβληθεί από το βασικό +/- 8% στο +/- 16% (χαρακτηριστικό που βρίσκεις και στα CDJ) ή ακόμα και στο 50% (!).  
Υπάρχει ακόμα το πλήκτρο tempo reset για άμεση επαναφορά του αρχικού ρυθμού ενός κομματιού. Aυτό υπήρχε και σε ορισμένες -πιο ακριβές- εκδόσεις της Technics. 
Η διάθεση του PLX 1000 θα ξεκινήσει τον Αύγουστο του 2014, με προτεινόμενη τιμή λιανικής τα 699 ευρώ.  Άγνωστο εάν θα εισαχθεί άμεσα στην Ελλάδα και σε ποια τιμή ακριβώς. 
Πάντως ο ερχομός του PLX 1000 φαίνεται ότι γίνεται στη σωστή χρονική στιγμή, εφόσον οι πωλήσεις δίσκων βινυλίου γνωρίζουν διαρκή αύξηση σε Αγγλία και Η.Π.Α.  

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Pioneer , τα τεχνικά χαρακτηριστικά του είναι τα εξής: 

MAIN SPECIFICATIONS

Power Requirements
AC 110-120V/220-240V, 50 Hz/60Hz
Power Consumption
9W
Output
RCA x 1
Main Unit Weight
28.88 lbs.
Maximum Dimensions
17.83” (W) x 6.25” (H) x 13.89” (D)
TURNTABLE

Drive Method
Quartz lock serve type direct drive
Wow and Flutter
0.1% or less WRMS (JIS WTD)
Motor
3-phase brushless DC motor
S/N Ratio
70dB (DIN-B)
Braking System
Electronic brake
Turntable
Aluminum die-casting diameter: 13.07”
Rotation Speed
33-1/3rpm, 45rpm
Starting Torque
4.5kg-cm or more
Rotation Speed Adjustment Range
±8%, ±16%, ±50%
Start Time
0.3 seconds (at 33 1/3rpm)
TONE ARM

Arm Type
Universal type S-shape tone arm, gimbal-supported type bearing structure, static type balance
Tracking Error
Within 3º
Effective Length
9.05”
Arm Height Adjustment Range
0.23”
Overhang
0.59”
Stylus Pressure Variable Range
0oz to 0.14oz (1 scale 0, 0.03oz)
Proper Cartridge Weight
Single cartridge: 0.12oz to 0.45oz (When shell weight is used: 0.12oz to 0.22oz)
When only balanced weight is used: 0.21oz to 0.35oz (When sub weight is used: 0.33 to 0.45oz)





Billy

Κυριακή 27 Απριλίου 2014

Ball House (1928)


To Ball House (Kugelhaus), στη Δρέσδη, ήταν το πρώτο σφαιρικό κτίριο στο κόσμο. Είχε έξι επίπεδα και ένα ασανσέρ. O ναζιστικός τύπος το περιέγραψε ως "εκφυλισμένη τέχνη που πρέπει να καταστραφεί" και ως "μη-Γερμανική". Κατεδαφίστηκε το 1938.

Είχε διάμετρο 24 μέτρων και χτίστηκε σαν μέρος ετήσιας έκθεσης στη Δρέσδη το 1928. Λέγεται ότι, άσχετα από τις επιθέσεις που δεχόταν από τους Ναζί, το κτίριο κατεδαφίστηκε γιατί δεν βρέθηκε αγοραστής ή κάποιος χρήστης. Γενικότερα χρησιμοποιήθηκε ως χώρος επίδειξης αρκετών βιομηχανικών επιχειρήσεων, σε διάφορες εκθέσεις. 

Ball House 1928.



απόδοση: Billy.


Πέμπτη 17 Απριλίου 2014

Retro Modern : General Motors Reception 1945


H φωτογραφία δείχνει την αίθουσα της ρεσεψιόν στο κτίριο της General Motors στο Warren του Michigan. Το κτίριο αυτό (Τεχνικό Κέντρο της GM) ξεκίνησε να σχεδιάζεται το 1945 από τον Φιλανδό αρχιτέκτονα Eero Saarinen και έγινε πραγματικότητα μεταξύ 1948-1956.
Η αρχιτεκτονική του το καθιστά ως ένα από τα πλέον σύγχρονα κτίρια επιχειρήσεων εκείνης της περιόδου. Βλέπουμε πως αυτό αφορούσε και την εσωτερική διαρρύθμιση. 
Ο χώρος της ρεσεψιόν στη General Motors, εκείνη την εποχή, κάνει τους αντίστοιχους χώρους των επιχειρήσεων σήμερα να δείχνουν βαρετοί και αδιάφοροι.

Εξωτερική άποψη του Τεχνικού Κέντρου της GM. Στο βάθος, το θολωτό κτίριο συνδιασκέψεων. [αρχείο Billy Files]


Billy
(reception photos: Library of Congress)


Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014

Ακρόαση με στυλ

Μπορεί το mp3 να είναι ένας εύκολος και πρακτικός τρόπος να ακούς μουσική, αλλά δε μπορεί να αντικαταστήσει με τίποτα ένα ηχητικό σετ όπως το παραπάνω. Διότι, δεν είναι μόνο θέμα ποιότητας ήχου και απόδοσης, αλλά και θέμα αισθητικής.
Ένα Braun Audio 1 M, σχεδιασμένο το 1962 από τον Dieter Rams, σε κυκλική βάση και ένα ζευγάρι σφαιρικά ηχεία JVC GB-1ED (1975-1977) που συνοδεύονται αρμονικά από ένα λευκό Ardemide "Bacco"Bar με τραπεζάκι, σχεδιασμένο από τον Sergio Mazza το 1967. Retro μοντερνισμός-mp3: 1-0.



Billy.
(photo by teddy qui dit)

Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013

Παιδικό καρότσι για δυναμικούς μπαμπάδες

Προς το παρόν πρόκειται για ένα πρωτότυπο που δημιουργήθηκε για τη διαφημιστική καμπάνια του νέου γρήγορου Octavia vRS της Skoda. Όμως η σχεδίασή του ταιριάζει περισσότερο στο προφίλ που θέλουν οι μπαμπάδες. Σύμφωνα με έρευνα που έγινε στη Μ. Βρετανία, το 76% των μπαμπάδων θα ήταν περισσότερο πρόθυμοι να ασχοληθούν με τη βόλτα του μωρού, αν υπήρχε ένα πιο αναβαθμισμένο σχεδιαστικά και τεχνολογικά καρότσι. Το ένα τρίτο των Βρετανών (33%) παραδέχεται ότι μερικές φορές νιώθει άβολα σπρώχνοντας ένα συμβατικό παιδικό καρότσι, ενώ ένας στους τέσσερις (25%) επιμένει να αφήνει αυτή τη δουλειά στη γυναίκα.
Το "vRS Mega Man-Pram", όπως ονομάζεται το εντυπωσιακό καρότσι, διαθέτει δαγκάνες φρένων (μαζί με φώτα φρένων), υδραυλική ανάρτηση, τροχούς 20 ιντσών με ζάντες αλουμινίου, ελαστικά παντός εδάφους, anti-stress χειρολαβή σπρωξίματος, ταπετσαρία με σπορ διάκοσμο, πλαϊνούς καθρέπτες, καθώς και προβολέα υψηλής δέσμης (για νυχτερινές βόλτες).
Άγνωστο αν τελικά η Skoda θα κάνει τη χάρη στους μπαμπάδες, ώστε να βγει το Mega Man-Pram στη παραγωγή!
Το "vRS Mega Man-Pram στο περίπτερο της Skoda κατά τη διάρκεια της έκθεσης αυτοκινήτου στη Φρανκφούρτη.


Billy.
(photos: Skoda)

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013

The Retro-Moderns : 10 καθίσματα που θα θέλαμε να έχουμε κληρονομήσει.



Tο σωστό design δεν έχει ηλικία. Όσο παλιό και να είναι, ένα καλοσχεδιασμένο και προσεγμένο αντικείμενο διατηρεί την αξία του στον χρόνο. Αυτό δεν είναι άλλωστε που εκτιμά κανείς στις αντίκες όταν πρόκειται για έπιπλα και αυτοκίνητα ή σε ρούχα (μόνο που τότε τα αποκαλούμε vintage) ή κτίρια που γίνονται πλέον σημεία αναφοράς; Πόσο μάλλον στις σπάνιες περιπτώσεις που η αρχική ιδέα αντέχει και υπερβαίνει τον χρόνο, σε σημείο να συνεχίζει να αναπαράγεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και όχι απλώς να παραμένει στην αιχμή της μόδας αλλά να γίνεται κλασική αξία. Ας θυμηθούμε 10 από τα καθίσματα που έγραψαν ιστορία και παραμένουν το ίδιο επίκαιρα ακόμα και σήμερα:
Up5 Donna : Gaetano Pesca /1969
H Up5 Donna ήταν στην ακμή της τεχνολογίας και της ριζοσπαστικής έμπνευσης όταν παρουσιάστηκε από τον avant garde Ιταλό αρχιτέκτονα Gaetano Pesce το 1969. Μια νέα τεχνική επέτρεπε στα μαλακά έπιπλα να αποθηκεύονται σε εντελώς επίπεδες συσκευασίες σε σφραγισμένο κενό αέρος και να παίρνουν ως δια μαγείας το σχήμα τους μόλις η σφραγίδα σπάσει. Κάθε αντικείμενο της σειράς συμπιεζόταν στο 1/10 του όγκου του πακεταρισμένο, ο Pesce τα αποκάλεσε “Transformation Furniture“. Η Up5 Donna έγινε απροσδόκητα δημοφιλής αφού χρησιμοποιήθηκε στην 3η season του Big Brother το 2002. Διατίθεται από την B&B Italia.
Ball Chair : Eeero Aarnio 
Και μια και μιλάμε για 60s, πως θα μπορούσε να ξεχάσει κανείς την Ball (ή Globe) Chair, το all time classic 60s icon. Η ιδέα είναι εξαιρετικά απλή: ένα κάθισμα όπου μπορεί να ξεκουραστεί και να απομονωθεί κανείς, να ακούσει μουσική ή να μιλήσει στο τηλέφωνο, κάτι ανάμεσα σε έπιπλο και αρχιτεκτονική, όπως αναφέρεται στο Vitra Design Museum. Όταν ο Aarnio αποφάσισε να φτιάξει μια μεγάλη αλλά διαφορετική πολυθρόνα για το σπίτι του, παρατήρησε στην πορεία ότι η φόρμα που προέκυπτε έμοιαζε όλο και περισσότερο με σφαίρα. Κρατώντας αυτό το concept και πειραματιζόμενος με τα μεγέθη κατέληξε στην πρώτη χειροποίητη Ball, στο τέλος εγκατέστησε και το τηλέφωνο στο εσωτερικό της. Την παρουσίασε το 1966 στην διεθνή έκθεση επίπλων της Κολωνίας, όπου έκανε θραύση και σηματοδότησε το ξεκίνημα της καριέρας του. Στο ίδιο πνεύμα ανήκει και η Bubble Chair, από διαφανές πλαστικό και αναρτώμενη – γιατί δεν υπήρχε τρόπος να κατασκευαστεί αισθητικά ικανοποιητική διαφανής βάση. Έναν κατάλογο προμηθευτών ανά χώρα μπορείτε να βρείτε εδώ: Eero Aarnio.
Panton Chair : Verner Panton /1959-1960
Ο Verner Panton, “enfant terrible” του βιομηχανικού σχεδιασμού, σχεδίασε την -σήμα κατατεθέν- Panton chair to 1959. Πρόκειται για την πρώτη μονολιθική και στoιβαζόμενη καρέκλα, από πλαστικό. Μετά από πολλές προσπάθειες, πέρασε στην μαζική παραγωγή το 1968 από την αμερικανική εταιρεία Herman Miller. Οι καμπύλες της, ο μοναδικός σχεδιασμός της σε πρόβολο και τα έντονα χρώματα την έκαναν αμέσως δημοφιλή και design icon της δεκαετίας του ’60. Σήμερα παράγεται από την Vitra
Egg Chair : Arne Jacobsen /1958
Σχεδιάστηκε αρχικά για το e SAS Royal Hotel στην Κοπεγχάγη. Οι ρευστές καμπύλες της, όπως και σε άλλα μοντέλα του Jacobsen από την ίδια περίοδο, έχουν άμεση σχέση με τις αναζητήσεις του που είχαν στόχο την δημιουργία ανάλαφρων και εργονομικών μορφών που απαιτούν όσο το δυνατόν λιγότερη επένδυση με μαξιλάρια.
Έγινε περισσότερο γνωστή στις ευρύτερες μάζες όταν χρησιμοποιήθηκε στην πρώτη season του Big Brother το 2000 και μπορεί να την βρει κανείς στο Fritz Hansen
Eames Lounge Chair (No 670) : Charles & Ray Earnes /1956
Όταν πρόκειται για τους Eames είναι δύσκολο να περιοριστεί κανείς σε ένα μόνο αντικείμενο, αν πρέπει να διαλέξω όμως, αυτό θα είναι η Lounge Chair (No 670). Είναι βασισμένη σε ένα παλαιότερο μοντέλο που παρουσιάστηκε στην έκθεση του MoMA “Organic Design in Home Furnishings” το 1940 (ναι στον υπόλοιπο κόσμο υπήρχε ήδη η λέξη και δεν έχει πάντα σχέση με λαχανικά). Είναι ίσως το πιο κατασκευαστικά πολύπλοκο σχέδιο τους και το πρώτο προϊόν που σχεδίασαν για την περισσότερο πολυτελή αγορά. Μπορεί κανείς να την αποκτήσει από την Vitra
Tulip : Eero Saarinen /1955-1956
Η καρέκλα αυτή σχεδιάστηκε από τον Φιλανδό αρχιτέκτονα Eero Saarinen για να αντικαταστήσει τις απαίσιες καρέκλες που συναντούσε κανείς στο μέσο αμερικανικό σπίτι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’50, όπου προσέβαλαν την αισθητική του. Εξαλείφοντας κάθε σχεδιαστική φλυαρία (και μερικά πόδια) κατέληξε στην Tulip, με ένα κεντρικό στήριγμα και σκελετό από χυτό αλουμίνιο, επενδεδυμένο με πλαστικό και moulded fiberglas. Αρχικά η ιδέα ξεπερνούσε την σύγχρονη τεχνολογική εξέλιξη, ωστόσο μέχρι το τέλος του 1955 κατάφερε να κατασκευάσει το πρωτότυπο.
Μέσα σε λίγους μήνες πέρασε στην μαζική παραγωγή από τηνKnoll. Η Tulip γνώρισε μεγάλη προβολή μέσα από την πρώτη σειρά Startrek.
Diamond Chair : Harry Bertoia /1952
Σχεδιάστηκε μαζί με άλλα 4 κομμάτια από τον Harry Bertoia όταν άρχισε να δουλεύει με τους Hans καιFlorence Knoll.
Είχε πει ο σχεδιαστής τους. “Χαρακτηριστικό τους είναι η αέρινη αίσθηση που δίνουν, σαν να μην υπάρχουν σχεδόν, ενώ ο αέρας και ο χώρος μοιάζουν να τις διαπερνούν.”  
Η Diamond Chair, είναι κατασκευασμένη από μεταλλικό πλέγμα με αποσπώμενα μαξιλάρια ή κάλυμμα και διατίθεται ακόμα από την Knoll
Butterfly : Jorge Ferrari Hardoy /1938
Η Butterfly, επίσης γνωστή ως “BKF chair” είναι μια μετεξέλιξη της Tripolina chair που σχεδίασε ο Joseph Fendy το 1904. Ο Jorge Ferrari Hardoy μαζί με τους Antonio Bonet και Juan Kurchan βασίστηκαν σε αυτήν για να σχεδιάσουν την BKF το 1938 για ένα κτίριο κατοικιών στο Buenos Aires. Το κάθισμα εκτέθηκε στο Salon de Artistas Decoradores το 1940 όπου “ανακαλύφθηκε” από το MoMA. Ο διευθυντής του, Edgar Kaufmann Jr αποκαλώντας την “‘Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα μοντέρνου σχεδιασμού” ζήτησε να σταλούν 3 από τις πρώτες Butterfly στην Νέα Υόρκη, η μία βρίσκεται ακόμη στην συλλογή του Μουσείου, η δεύτερη στο Fallingwater του Frank Lloyd Wright, ενώ η τύχη της τρίτης αγνοείται. Ο Hans Knoll προβλέποντας την εμπορική της επιτυχία την συμπεριέλαβε στην collection του από το 1947, από όπου και διατίθεται μέχρι σήμερα (Knoll).
Αν πάλι η τιμή της είναι απαγορευτική, τότε μπορεί κανεις να παρηγορηθεί με την ιδέα ότι τα περισσότερα καθίσματα camping λειτουργούν και διπλώνουν με τον ίδιο τρόπο.
Barcelona Chair (MR90) : Ludwig Mies van der Rohe &  Lilly Reich /1929
H πιο αναγνωρίσιμη πολυθρόνα των αρχών του 20ου αιώνα, σχεδιάστηκε το 1929 από τον Ludwig Mies van der Rohe για το περίπτερο της Γερμανίας στην EXPO της Βαρκελώνης. Η επίσημη τελετή των εγκαινίων από τον βασιλιά της ΙσπανίαςAlfonso XIII επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εκεί και για τον λόγο αυτό, ο αρχιτέκτονας έπρεπε να σχεδιάσει ένα κάθισμα αντάξιο του θρόνου. Με αναφορές στο sella curulis, ένα κάθισμα που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι δικαστές, το “MR90″ όπως ήταν το όνομα του αρχικά, είναι εντυπωσιακό και επιβλητικό μέσα στην απλότητα του.Ο επιχρωμιωμένος ανοξείδωτος σκελετός του ντύνεται με δυο δερμάτινα μαξιλάρια που στερεώνονται πάνω του με λουριά. Παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα icons του interior design, από την Knoll.
LC4 (B306) : Le Corbusier /1928
Σχεδιάστηκε το 1928 από τον πρωτεργάτη του Μοντερνισμού Charles-Édouard Jeanneret aka, Le Corbusier. Είναι το πιο γνωστό κομμάτι της πρώτης εργονομικά σχεδιασμένης σειράς επίπλων -ή εξοπλισμός κατοικίας, όπως ονομαζόταν- με σκελετό από ανοξείδωτο ατσάλι. Το αρχικό μοντέλο “μια μηχανή για χαλάρωση” ήταν μια παραλλαγή της κουνιστής πολυθρόνας, σύντομα όμως μετατράπηκε σε Chaise longue η οποία μπορούσε να ισορροπήσει σε διάφορες θέσεις πάνω στην αποσπώμενη βάση της.
Την αυθεντική LC4 μπορεί να προμηθευτεί κανείς, έναντι ενός σημαντικού χρηματικού ποσού, από την Cassina

Γράφτηκε από: Kristin ZZZ /// fridge.gr
(photos /αρχείο Billy Files)





Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013

Αθήνα: Αυτό είναι το πιο καλοσχεδιασμένο ζαχαροπλαστείο του κόσμου .

Σπουδαία διάκριση για μια νέα αρχιτεκτονική ομάδα στα ετήσια βραβεία του Travel and Leisure 

Το ζαχαροπλαστείο του Στέλιου Παρλιάρου «Γλυκές αλχημείες» κέρδισε το πρώτο βραβείο στην κατηγορία «σχεδιασμός καταστήματος» στο φετινό παγκόσμιο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό «T+ L design awards» στη Νέα Υόρκη. Βρίσκεται στην Κηφισιά και είναι δημιούργημα της ομάδας του Στέλιου Κόη «Kois Associates Architects». 
Τα διεθνούς βεληνεκούς βραβεία περιλαμβάνουν 10 διαφορετικές κατηγορίες για τις οποίες αποφασίζουν τα πιο μεγάλα ονόματα από το χώρο του design (Deborah Berke, Rebecca Minkoff, Fine Collins κ.ά.) ενώ κατά καιρούς τα έχουν κερδίσει ονόματα όπως οι Herzog and De Meuron, οι SANAA κ.ά. Αυτή είναι η πρώτη φορά που ένα ελληνικό κατάστημα λαμβάνει την πρώτη θέση σε αυτή την κατηγορία και μάλιστα με ισχυρούς αντιπάλους, όπως η Zaha Hadid.