Θέατρο Κοτοπούλη

1916, Αθήνα-Θέατρο Μαρίκα Κοτοπούλη-Οδός Κοτοπούλη 3 (πρώην Ίωνος), Πλατεία Ομονοίας.
Ανέγερση: 1916-Κατεδάφιση: καλοκαίρι 1937
Το 1937 έγινε ριζική ανακαίνιση - επέκταση της αίθουσας ενώ κατεδαφίστηκε η πρόσοψη του θεάτρου (ουσιαστικά μιλάμε για κατεδάφιση του κτηρίου). 
Το κτήριο που ορθώθηκε στη θέση του - βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Κίμωνα Λάσκαρη [γεν. 1905 – † 1978]- ήταν ο κινηματογράφος "Κοτοπούλη", που αργότερα μετονομάστηκε σε "Κρόνος" και μετά ξανά "Κοτοπούλη".
Το κατεδάφισαν μεταξύ 16 και 31 Αυγούστου του 1974.
Στη θέση του οικοδομήθηκε το 1978 ξενοδοχείο "La Mirage", ιδιοκτησίας του Μετοχικού Ταμείου Αεροπορίας. Τη μελέτη εκπόνησε ο αρχιτέκτων Σοφοκλής Σαρλής. Τα επίσημα εγκαίνια του ξενοδοχείου που καθυστέρησε πολύ στην αποπεράτωσή του έγιναν 29 Αυγούστου του 1985.

ΘΕΑΤΡΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Ένα βότσαλο στη λίμνη (1952)

Εταιρία παραγωγής: Μήλλας Φιλμ
Σενάριο: Αλέκος Σακελλάριος, Χρήστος Γιαννακόπουλος
Σκηνοθεσία: Αλέκος Σακελλάριος
Πρεμιέρα: 8 Δεκεμβρίου 1952
Η ταινία γυρίστηκε στα Studio Nassibian,στο Κάιρο της Αιγύπτου, σε συμπαραγωγή του Σωτήρη Μήλλα και του Gabriel Nahas

Υπόθεση: Ο Μανώλης Σκουντρής είναι ένας ευσυνείδητος επαγγελματίας και πιστός σύζυγος. Όμως έχει ένα ελάττωμα. Είναι τσιγγούνης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπολογίζει και την παραμικρή σπατάλη. Η γυναίκα του, η Βέτα, τον αγαπάει αλλά ασφυκτιά με αυτή την κατάσταση. Ο Μανώλης γκρινιάζει για οτιδήποτε μπορεί να αυξήσει τα μηνιαία έξοδα. Μια επιπλέον αναμμένη λάμπα, λίγο παραπάνω λάδι στο φαγητό, τις εξτρα οκάδες στο κρέας... Φυσικά, ούτε λόγος για πολυτέλειες όπως δώρα στη Βέτα.
Ο Γιώργος είναι συνεργάτης του Μανώλη αλλά δεν του μοιάζει σε τίποτα. Γυναικάς, γλεντζές, δεν υπολογίζει το χρήμα και θέλει να περνάει καλά.
Ένα βράδυ έχει κανονίσει να βγει ραντεβού με κάποια γυναίκα αλλά εκείνη τον ειδοποιεί ξαφνικά ότι θα εχει μαζί και μια φίλη της, που έχει έρθει από την Αμερική. Του προτείνει, μάλιστα, να φέρει και εκείνος κάποιον φίλο του ώστε να βγουν όλοι μαζί. 
Τότε ο Γιώργος απευθύνεται στον Μανώλη ο οποίος αρχικά δισταζει, όμως στο τέλος δέχεται τη πρόταση. 
Η επόμενη μέρα βρίσκει τον Μανώλη σε μαύρα χάλια. Ζαλισμένος ακόμα από το ποτό και χωρίς να θυμάται τι έγινε το προηγούμενο βράδυ, δέχεται επίσκεψη από τον Γιώργο, ο οποίος του λέει όλα όσα συνέβησαν κατά την έξοδό τους. Ο Μανώλης συνέρχεται απότομα όταν μαθαίνει πως, πάνω στο ξέφρενο γλέντι, ξόδεψε όσα χρήματα δεν είχε ξοδέψει σε όλη του τη ζωή...
Όμως οι εκπλήξεις δεν σταματούν εδώ... η όμορφη κοπέλα που συνόδευε, σύντομα θα εμφανιστεί πάλι μπροστά του και μάλιστα μέσα στο σπίτι του, εφόσον είναι η ελληνοαμερικανίδα ξαδέλφη που περίμενε η Βέτα. Εκείνη κρατάει τα προσχήματα, αλλά θα μάθει την αλήθεια για τον γενναιόδωρο άντρα που γνώρισε πριν λίγες ώρες.... Όμως όλα αυτά είναι μια καλή αφορμή ώστε να αλλάξει τις παλιές συνήθειες ο Μανώλης.

Παίζουν: Βασίλης Λογοθετίδης, Ίλια Λιβυκού, Μαίρη Λαλοπούλου, Βαγγέλης Πρωτοπαππάς, Καίτη Λαμπροπούλου, Ντίνα Σταθάτου, Άννα Ρούσου, Στέφανος Στρατηγός, Μιχάλης Παπαδάκης, Μπέμπα Μωραϊτοπούλου, Γιώργος Καρέτας. 
Στο τραγούδι, ο Δημήτρης Σκούταρης.

Μια (ακόμα) εξαιρετική εμφάνιση του μεγάλου Λογοθετίδη, ενώ και όλοι οι υπόλοιποι συντελεστές υποστηρίζουν θαυμάσια το ρόλο τους. 
Η ταινία έκοψε 151.058 εισιτήρια και ήρθε στη 2η θέση, ανάμεσα σε 22 ταινίες, τη σαιζόν 1952-1953.

Billy

(αρχείο bill files)

Φωτογραφίες από την Ελλάδα της δεκαετίας του '80

Σύμη 1980

Ύδρα 1981 (photo by Simon Nowicki)

Κέρκυρα 1982

Κέρκυρα 1985 (photo by Kenny Arthur)

Καβάλα, αρχές δεκαετίας '80

Δελφοί 1983 

Χίος, καλοκαίρι 1983 (photo by D. Giannakopoulos)

Ρόδος, Ιούλιος 1981 

Ναύπλιο 1986 (photo by John Riper)

Ναύπλιο, Πάσχα 1987 (photo by Marie-Helene Cingal)

Πάτρα, Ναός Αγίου Ανδρέα. Πάσχα 1987 (photo by Marie-Helene Cingal)

Η Θεσσαλονίκη στον χιονιά του 1988. (photo by Dimitris G.)

 Ο κινηματογράφος Ηλύσια στη Θεσσαλονίκη, το 1988

Έδεσσα 1988 (photo by Igor Asselbergs)

Billy

Βόλτα στην Αιόλου του χτες

Οδός Αιόλου 1966. Ο κόσμος βολτάρει στα μαγαζιά, ενώ το κέντρο της Αθήνας  αποτελεί εκείνη την εποχή τον κυρίως εμπορικό προορισμό. Στο βάθος, αριστερά, διακρίνεται (μερικώς) η επιγραφή του Σγούρδα, του γνωστού καταστήματος με είδη οικιακής χρήσης.

photo by Jochem Schmidt

(αρχείο bill files)

Καλό μήνα

Ο Σεπτέμβριος, ή Σεπτέμβρης, ή Σταυρίτες (ποντιακά), είναι ο ένατος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και πρώτος μήνας του Φθινοπώρου. Περιλαμβάνει 30 ημέρες.

[-wikipedia]

Kαλό μήνα και καλή σχολική χρονιά

Περί Θηλυκότητας....

Θηλυκότητα είναι η τέχνη του να συντηρείς εσκεμμένα κάποια χαρακτηριστικά, που για αιώνες έχουν συνδεθεί με το γυναικείο φύλο, είτε ως μύθοι είτε ως παράδοση είτε ως προσδοκία, χωρίς να διακυβεύεται η προσωπικότητα και οι επιλογές, τη στιγμή, που η μάζα τα απαξιώνει ως αναχρονιστικά.

Θηλυκότητα είναι η τέχνη του να γίνεσαι ποθητή, αλλά όχι προκλητική, παίζοντας με τις ιδιότητες και αφήνοντας το αίσθημα του ανικανοποίητου, που θα κορεσθεί μόνο σταδιακά, αν κάποιος αποδειχθεί ικανός να σε κερδίσει.

Θηλυκότητα είναι η τέχνη της φιλαρέσκειας, δίχως έπαρση, της καλαισθησίας χωρίς εμμονή, της επίγνωσης των θέλω, χωρίς φλυαρία, ο συνδυασμός της τρυφερότητας με το δυναμισμό, της ευφυίας με την αφέλεια, η ικανότητα να κάνεις όσους πλησιάζουν να φαντάζονται και να μαντεύουν, ξέροντας πως ποτέ δε θα σε κατέχουν.

Θηλυκότητα είναι οι εμπειρίες, που δεν κατονομάζονται, τα αντίθετα που συναινούν με το χρόνο, η αγνότητα που έγινε σύνεση, η ευγένεια, όταν οι υπόλοιπες γίνονται αθυρόστομες, η προθυμία εκεί που οι άλλες επικαλούνται δικαιώματα και η διεκδίκηση, όταν κάποιες δειλιάζουν παρά τις μεγαλοστομίες τους.

Θηλυκότητα είναι η τέχνη του να χαρίζεσαι ως δώρο αποκλειστικά σε εκείνους που για σένα αγωνίστηκαν, η μαγεία του να αποκαλύπτεις λίγα και να πυροδοτείς πολλά, ο ρομαντισμός, που δε γίνεται γλυκανάλατος, η αυτοπεποίθηση, που δε μετατρέπεται σε θρασύτητα.

Θηλυκότητα είναι η σεξουαλική διαθεσιμότητα με τη σωφροσύνη της άρνησης, η αυτονομία, που γίνεται συγκατάβαση, το κάλλος, που εμποτίζεται από το μέτρο..

Η θηλυκότητα είναι, δυστυχώς, μια ξεχασμένη από τις πολλές τέχνη.....

- Ευστρατιος Παπανης
Επικουρος Καθηγητης Πανεπιστημιου Αιγαιου

H ελληνική αγορά αυτοκινήτου το 1977

Με την εγχώρια αγορά αυτοκινήτου να εμφανίζει ιδιαίτερη δυναμική, το 1977 έκλεισε με σημαντική αύξηση στις πωλήσεις νέων επιβατικών στη χώρα μας.

Συνολικά, διατέθηκαν 98.924 αυτοκίνητα εκείνη τη χρονιά, έναντι 58.544 το 1976, παρουσιάζοντας εντυπωσιακή άνοδο κατά 45% !  

Με δεδομένο ότι η συγκεκριμένη περίοδος δεν αποτέλεσε εξαίρεση στην πάγια τακτική του κράτους απέναντι στο Ι.Χ, το αποτέλεσμα είναι σίγουρα ενδιαφέρον. Το κόστος κτήσης και χρήσης του αυτοκινήτου ολοένα και μεγάλωνε (τέλη κυκλοφορίας, κόστος καυσίμων κλπ). Ήδη από τον Ιούνιο του 1976 ίσχυε το νέο φορολογικό σύστημα όπου, βάσει του κυβισμού και της δασμολογητέας αξίας, θα υπήρχαν και οι ανάλογες επιβαρύνσεις. Για τα επιβατικά ο νόμος (363/76) όριζε πως για αυτοκίνητα με κινητήρα έως 1.200 κ.εκ. ο Φόρος Κατανάλωσης ανερχόταν σε 23 δρχ. ανά κυβικό εκατοστό, ενώ για αυτοκίνητα με κινητήρα άνω των 1.200 κ.εκ. στις 28 δρχ. ανά κυβικό εκατοστό. Αν η δασμολογητέα αξία ενός αυτοκινήτου υπερέβαινε τις 50.000 δρχ, υπήρχε προσαύξηση κατά 2% για κάθε 1.000 δραχμές επιπλέον. Το αντίστοιχο Ειδικό Τέλος ήταν στις 50 δρχ. ανά κυβικό εκατοστό έως τα 1.200 κ.εκ. και στις 100 δρχ ανά κυβικό εκατοστό για άνω των 1.200 κ.εκ. Το Ειδικό Τέλος δεν μπορούσε να είναι μεγαλύτερο από 300.000 δρχ. Το όριο αυτό καταργήθηκε λίγο αργότερα, την άνοιξη του 1977. Την ίδια περίοδο αυξήθηκε προοδευτικά ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα επιβατικά Ι.Χ  άνω των 1.800 κ.εκ ή 13 φορολογήσιμων ίππων, με ταυτόχρονη αύξηση του εφάπαξ πρόσθετου ειδικού τέλους κατά 50% .

Παρόλα αυτά η τάση του Έλληνα για την απόκτηση αυτοκινήτου ήταν ιδιαίτερα ισχυρή. Άλλωστε η χώρα μας διέθετε μια αρκετά μικρή αναλογία επιβατικών σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές (και μη) χώρες.

Το 1977 κυκλοφορούσαν στην Ελλάδα 620.755 επιβατικά αυτοκίνητα. Τα περισσότερα ανήκαν στην κατηγορία των 8 φορ. ίππων, με τον αριθμό τους να ανέρχεται σε 261.300 μονάδες. Ακολουθούσαν αυτά στους 9 φορ. ίππους με 70.073 μονάδες, ενώ την τρίτη θέση καταλάμβαναν τα επιβατικά στους 10 φορ. ίππους, με  55.991 μονάδες. Με μικρή διαφορά πίσω τους έρχονταν τα αυτοκίνητα των 6 (!) φορ. ίππων, με  54.976 μονάδες.

Η Fiat κυριάρχησε στην Ελλάδα πριν από 38 χρόνια. Η ιταλική εταιρία κατέκτησε τη 1^η θέση με 15.272 πωλήσεις, κατέχοντας το 15.4% της αγοράς. Στη 2^η θέση ακολούθησε η Opel, με 10.346 μονάδες και ποσοστό 10.5%  ενώ η Seat ήρθε στη 3^η θέση, συνεχίζοντας τη ανοδική πορεία που ανέπτυξε στη χώρα μας από τα μέσα της δεκαετίας του ’70.  H ισπανική εταιρία διέθεσε 8.223 αυτοκίνητα με ποσοστό 8.3%.

Tη πρώτη πεντάδα συμπλήρωσαν οι Datsun & Toyota, παρουσιάζοντας αύξηση των πωλήσεων  τους σε σχέση με τη προηγούμενη χρονιά.  

ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ 1977
	ΕΤΑΙΡΙΑ	ΠΩΛΗΣΕΙΣ	%
1	FIAT	15.272	15.4
2	OPEL	10.346	10.5
3	SEAT	8.223	8.3
4	DATSUN (NISSAN)	7.090	7.2
5	TOYOTA	6.600	6.7
6	FORD	6.416	6.5
7	SIMCA-CHRYSLER	4.995	5.0
8	CITROEN	4.639	4.7
9	PEUGEOT	3.049	3.1
10	VOLKSWAGEN	3.025	3.1
11	ZASTAVA	2.835	2.9
12	AUTOBIANCHI	2.750	2.8

H Fiat ήταν 1η σε πωλήσεις στην Ελλάδα, το 1977. Το Fiat 127 (photo) ήταν ένα από τα δημοφιλέστερα μοντέλα της αγοράς. Μετά την άνοιξη εκείνης της χρονιάς, τη σκυτάλη πήρε η ανανεωμένη του έκδοση (σειρά 2). Η ιταλική εταιρία διέθετε στη χώρα μας επιπλέον, το μικρό 126, το επίσης πολύ επιτυχημένο μικρομεσαίο 128, το coupe 128 3p, το μεσαίο 131 και το μεγάλο 132.

Το 127 ήταν πολύ δημοφιλές και στην ισπανική του εκδοχή, ως Seat. Η εταιρία συνέχισε την ανοδική της πορεία και το 1977, καταλαμβάνοντας την 3η θέση. Σημαντικό ρόλο έπαιξε και το Seat 124 DLS (photo κάτω), που συνδύαζε μεγάλο αμάξωμα με προσιτή τιμή, διαθέτοντας κινητήρα 1.197 κ.εκ στους 8 φορ. ίππους 

Η Opel κατέκτησε τη 2η θέση των πωλήσεων στην ελληνική αγορά, με ποσοστό 10.5%. Το Kadett τρίτης γενιάς (photo) ήταν το best seller της εταιρίας. Διέθετε εκδόσεις στα 1.0 & 1.2 λίτρα. Περί τα τέλη καλοκαιριού έκανε την εμφάνισή της η ανανεωμένη έκδοση του μοντέλου. Στη μεσαία κατηγορία υπήρχε η Ascona, με βασικό κινητήρα στα 1.200 κ.εκ.

 Το 1977 διατέθηκαν στην εγχώρια αγορά, 19.198 καινούργια ιαπωνικά επιβατικά αυτοκίνητα (19.4% επί του συνόλου). Το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό από αυτά αφορούσε μοντέλα της Datsun και της Toyota. 

Η Datsun (Nissan) ήταν και η 1η σε πωλήσεις ιαπωνική εταιρία, κερδίζοντας τη 4η θέση στη γενική κατάταξη. Δυνατά χαρτιά της τα 100Α & 120Α (photo), καθώς και το 120Υ, που βρίσκονταν στις δημοφιλέστερες κατηγορίες με κινητήρες έως 8 φορ. ίππους. Υπήρχαν ακόμα διαθέσιμα τα μεγαλύτερα 140-160J & 160-180B.

H Simca-Chrysler ήταν η δημοφιλέστερη γαλλική εταιρία στη χώρα μας, το 1977. Κατέλαβε την 7η θέση των πωλήσεων, με μερίδιο αγοράς 5.0%. Τα πιο εμπορικά της μοντέλα ήταν το μικρομεσαίο "1100" και το μεσαίο "1307" με κινητήρα 1.294 κ.εκ. (photo)

Tα περισσότερο προσιτά αυτοκίνητα από την Ανατολική Ευρώπη, διέθεσαν το 1977 συνολικά 6.440 μονάδες ή ποσοστό 6.5% της αγοράς. Πιο εμπορικές εταιρίες, κατά σειρά, η Zastava με 2.835 πωλήσεις (11η) και η Lada με 2.336 πωλήσεις (14η).

Billy

Στοιχεία πωλήσεων: ΣΕΑΑ

Στοιχεία κυκλοφορούντων επιβατικών: ΕΛΣΤΑΤ

έρευνα: Billy

photos αρχείο bill files