Files for the past, present & future

City/Technology/Music/Auto/People/Arts

Τετάρτη 26 Μαρτίου 2014

Xωρίς νέους φόρους...


Στουρνάρας: "Νέους φόρους δεν θα βάλουμε με τίποτα", δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ.

Θα το θυμόμαστε κ. Στουρνάρα. Όχι τίποτε άλλο, αλλά επειδή τα έχουμε ακούσει αυτά και στο παρελθόν, από τους προκατόχους σας. 
Άρα να υπολογίζουμε ότι το επόμενο πλεόνασμα θα έρθει από την... ανάπτυξη??? 


Billy.

Τρίτη 25 Μαρτίου 2014

Διαχρονική επιγραφή


"Οι Beatles είναι καταπληκτικοί" έγραφε η επιγραφή των θαυμαστών τους, πίσω στο 1964. Εξακολουθούν να είναι 50 χρόνια μετά...




H Audi & η NSU στην Ελλάδα

ιστορία της Audi είναι, λίγο-πολύ, γνωστή. Με παρουσία στο χώρο από τα χρόνια πριν τον πόλεμο, ανήκε στον όμιλο της Auto Union.
Μεταπολεμικά, από την Auto Union επιβίωσε μόνο το brand της DKW, με τα θρυλικά δίχρονα μοντέλα της. Τα πρώτα τέτοια αυτοκίνητα, στις αρχές της δεκαετίας του '50, πρέπει να ήρθαν στη χώρα μας από την επιχείρηση του Έλμουτ Σέφελ, όμως προς τα μέσα της δεκαετίας την αντιπροσωπεία ανέλαβε η "Ραδιοφωνική Ένωσις της Ελλάδος Α.Ε.".
Το κύριο μοντέλο εκείνη την εποχή ήταν το "3=6" στους 6 φορολογήσιμους ίππους.
Mέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '50, η DKW θα έχει περάσει υπό τον έλεγχο της Mercedes-Benz οπότε και την αντιπροσωπεία στη χώρα μας θα αναλάβει η  "Μ.Κ. Φωστηρόπουλος Α.Ε.Ε". Οι Φωστηρόπουλοι ήταν εισαγωγείς της Mercedes στην Ελλάδα από τα μέσα της δεκαετίας του '30 αλλά το όνομα είναι γνωστό και από τη ΒΙΑΜΑΞ Α.Ε  (Βιομηχανία Αμαξωμάτων) που ίδρυσε ο Μιχάλης Κ. Φωστηρόπουλος το 1956.
Τότε η DKW διέθετε το "1000", μια αναβαθμισμένη έκδοση του "3=6" με μεγαλύτερο κινητήρα και το νέο δίχρονο "Junior" ένα επίσης μικρό δίπορτο, αλλά με σύγχρονη σχεδίαση, μοντέλο.
Το όνομα της Audi θα έρθει ξανά στην προσκήνιο όταν, στα μέσα της δεκαετίας του '60, η DKW θα περάσει στη Volkswagen. Εν τω μεταξύ, είχε παρουσιαστεί (το 1963) το DKW F-102 που αντικατέστησε τα ξεπερασμένα "1000" & "1000 S". Παρά το γεγονός ότι ήταν ένα σύγχρονο εμφανισιακά αυτοκίνητο, εξακολουθούσε να κινείται από έναν δίχρονο κινητήρα σε μια εποχή που το αγοραστικό κοινό είχε αρχίσει να απομακρύνεται από τέτοιες επιλογές. Κατά συνέπεια, οι πωλήσεις του παρέμειναν σε χαμηλά επίπεδα.
Η Volkswagen θέλησε να περάσει η εταιρία στους τετράχρονους κινητήρες. Έτσι, στα τέλη του 1965 παρουσίασε ένα νέο μοντέλο, με βάση το F-102, αλλά με βελτιωμένη σχεδίαση και βέβαια, τετράχρονους κινητήρες . Αυτό ήταν και το πρώτο σύγχρονο Audi, εφόσον το όνομα της Auto Union/DKW καταργήθηκε.
Αρχικά, λανσαρίστηκε απλά ως "Αudi" στα 1695 κ.εκ. και εξακολουθούσε να το φέρνει η "Μ.Κ. Φωστηρόπουλος".
Λίγο αργότερα, εμπλουτίστηκε με μια σειρά από κινητήρες διαφορετικού κυβισμού και ιπποδύναμης. Έτσι, ήδη στα τέλη του 1966 ήταν διαθέσιμο και στη χώρα μας ως Audi "72", "80" & "90"  με κλασικό αμάξωμα και variant (station wagon). Θα ακολουθήσει και η μικρότερη έκδοση "60", με κινητήρα 1.496 κ.εκ.
To πρώτο μεταπολεμικό Audi (F-103), εδώ στην έκδοση "60"

Όταν η VW εξαγόρασε την NSU το 1969 και τη συγχώνευσε με την Audi, τότε άλλαξε και η αντιπροσωπεία της δεύτερης στη χώρα μας.
Με την επωνυμία "Αudi-NSU" πλέον, τα αυτοκίνητα και των δύο εταιριών έφερνε στη χώρα μας η "Aλεξ. Μανιατόπουλος-Γ. Βαγιωνής & Σια Α.Ε.", αντιπροσωπεία των NSU ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '60. Οι Μανιατόπουλος & Βαγιωνής ήταν οι ιδρυτές της MAVA A.E. που μετά από αρκετά χρόνια θα αναλάβει στη χώρα μας τα Renault.
 H NSU ήταν μια γερμανική εταιρία κατασκευής μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων. Η ιστορία τους πάει πίσω, στις αρχές του 20 ου αιώνα. 
Μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο συνέχισε τη κατασκευή μοτοσυκλετών (από το 1946), όμως έπρεπε να φτάσει το 1957 για να επιστρέψει στο χώρο του αυτοκινήτου. Πρώτο μοντέλο το Prinz, ένα μικρό δίπορτο αυτοκινητάκι 600 κυβικών. 
Το 1961 παρουσιάστηκε το Prinz4, πάλι με τον αερόψυκτο κινητήρα 600 κ.εκ. τοποθετημένο πίσω (όπως και στη πρώτη γενιά). Απέδιδε 30 ίππους και το αμάξωμα των 3.44 μέτρων ζύγιζε μόλις 565 κιλά! 
Το ίδιο μοτέρ φόραγε και το Sport Prinz Coupe που είχε παρουσιαστεί λίγο νωρίτερα, το 1960. 
Το 1963 η NSU παρουσιάζει, το "1000" με κινητήρα 996 κ.εκ. απόδοσης 40 ίππων και μεγαλύτερο αμάξωμα από το Prinz4. Το 1964 παρουσίασε το Prinz Spider, την ανοικτή έκδοση του coupe, με κινητήρα Wankel. 

To 1965 κάνουν την εμφάνισή τους τα Prinz 1000 TT και από το 1967 τα 1200 ΤΤ. Αυτό είχε μοτέρ 1.172 κ.εκ. απόδοσης 64 ίππων και 2 μονά καρμπυρατέρ. Όμως υπήρξε και η έκδοση TTS με το μικρότερο μοτέρ των 996 κ.εκ. και απόδοση 70 ίππων, χαρίζοντας εξαιρετικές επιδόσεις για το κυβισμό του, ιδιαίτερα αν σκεφτούμε ότι ζύγιζε μόλις 700 κιλά. Αυτές οι εκδόσεις υπήρξαν μια πολύ καλή βάση για συμμετοχή σε αγώνες αυτοκινήτου. Σε συνδυασμό με το καλό στήσιμο που διέθεταν στο δρόμο, τα ΤΤ & ΤΤS διακρίθηκαν στις πίστες τις δεκαετίες του '60 και '70, σε Ελλάδα και εξωτερικό. Το 1965 η NSU παρουσίασε και το Typ110. Βασιζόταν στο "1000", όμως διέθετε μεγαλύτερες διαστάσεις (4μ. αμάξωμα) και πιο σύγχρονη εμφάνιση. Ο κινητήρας ήταν 1.085 κ.εκ. και εξακολουθούσε να βρίσκεται τοποθετημένος πίσω, ενώ το αμάξωμα ήταν αποκλειστικά 2πορτο. Από το 1967 το Typ110 ήταν διαθέσιμο με μοτέρ 1.200 κ.εκ. (1.177) απόδοσης 55 ίππων και έφερε την ονομασία "1200C".
Έκθεση της NSU στην Αθήνα.

Oι πωλήσεις της NSU ήταν ικανοποιητικές στη χώρα μας ιδιαίτερα στο διάστημα από τα μέσα της δεκαετίας του '60 έως τις αρχές της δεκαετίας του '70. Τελευταία καλή χρονιά από άποψη πωλήσεων ήταν το 1972.
 Το 1967 είχε σταματήσει η παραγωγή των coupe & spider. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς, παρουσιάστηκε το NSU Ro80.
Ήταν ένα μεγάλο τετράπορτο αυτοκίνητο μήκους 4.78 μέτρων με ιδιαίτερα αεροδυναμική σχεδίαση . Ο κινητήρας ήταν Wankel 1 λίτρου (δύο ρότορες των 497.5 κ.εκ.) απόδοσης 115 ίππων. Επίσης διέθετε ανεξάρτητη ανάρτηση και στους 4 τροχούς, τέσσερα δισκόφρενα και ημι-αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων 3 σχέσεων. . Το Ro80, υπέφερε από προβλήματα αξιοπιστίας του κινητήρα και έβλαψε τη φήμη της εταιρίας. Παρ'όλα αυτά έμεινε στη παραγωγή μέχρι το 1977, οπότε και η NSU σταμάτησε να παράγει αυτοκίνητα. Στην Ελλάδα ελάχιστα Ro80 κυκλοφόρησαν, με δεδομένο ότι επρόκειτο για ένα πολύ ακριβό αυτοκίνητο. Ιδιοκτήτρια ενός τέτοιου μοντέλου στη χώρα μας, ήταν η ηθοποιός Χριστίνα Σύλβα. 
Η "Μανατόπουλος-Βαγιωνής" διατήρησε την αντιπροσωπία ως το τέλος, ενώ όλα τα μικρά μοντέλα της εταιρίας είχαν καταργηθεί ως το 1973.
Από 1 Ιανουαρίου 1977 την Audi θα εκπροσωπεί στη χώρα μας η "Kosmocar" η οποία ήδη είχε αναλάβει την αντιπροσωπεία της Volkswagen από τις αρχές της δεκαετίας του '70. 
Έως τότε η εταιρία στη χώρα μας θα γνώριζε επιτυχία κυρίως με τη 1η γενιά του Audi "100", που είχε παρουσιαστεί το 1968. Το μεγάλο τετράπορτο οικογενειακό, με τον κινητήρα των 1.800 κ.εκ., ήταν ένα από τα πλέον επιτυχημένα μοντέλα της κατηγορίας του στην εγχώρια αγορά (αργότερα ανανεώθηκε και απέκτησε και κινητήρα 1.600 κ.εκ.). 
Το Audi 100 1ης γενιάς, (1968-1976) ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο στη χώρα μας.

Επιπλέον, το 1972 είχε παρουσιαστεί το μικρότερο "80" με κινητήρες 1.300 & 1.600 κ.εκ. Από το 1974 υπήρχε και το μικρό 3θυρο Audi "50", που αποτέλεσε τη βάση για τη πρώτη γενιά Polo της VW (1975).
Το 1977, όταν ανέλαβε η Kosmocar, η εταιρία διέθετε το ανανεωμένο "80" που είχε παρουσιαστεί το φθινόπωρο του '76 και το νέο "100" στη 2η γενιά του, που είχε παρουσιαστεί επίσης το 1976. Ο βασικός κινητήρας του ήταν στα 1.600 κ.εκ.  Εκείνη τη χρονιά ('77) οι πωλήσεις της Audi στην Ελλάδα, ανήλθαν σε 1.398 μονάδες με μερίδιο αγοράς 1.4%.
Τα επόμενα χρόνια το πλέον εμπορικό μοντέλο θα αποτελεί σταθερά το πιο προσιτό "80". Στη 2η γενιά του (1978) θα είναι σημαντικά αναβαθμισμένο σε όλους τους τομείς, με αυξημένες διαστάσεις, όμως ο βασικός κινητήρας θα εξακολουθεί να είναι στα 1.300 κ.εκ. κάτι που αποτελούσε πλεονέκτημα στην ελληνική αγορά. Η καλύτερη χρονιά για την Audi κατά τη δεκαετία του '80,  στη χώρα μας, ήταν το 1985. Πέτυχε 2.786 πωλήσεις και μερίδιο 3.5%. Στα τέλη του 1986 θα παρουσιαστεί η 3η γενιά του "80" με βασικό κινητήρα στα 1.600 κ.εκ πλέον, με ιδιαίτερα ελκυστική γραμμή και αεροδυναμικό σχεδιασμό για εκείνη την εποχή.
Σήμερα την αντιπροσωπεία Audi εξακολουθεί να έχει η Kosmocar A.E. με τη γερμανική εταιρία να διαθέτει μια καλή παρουσία στην αγορά τα τελευταία χρόνια, έχοντας διευρύνει σημαντικά τη γκάμα της.

Η NSU απευθυνόταν σε όσους ήθελαν ένα προσιτό και οικονομικό αυτοκίνητο αλλά και στους ανήσυχους οδηγούς των 60s & 70s, χάρη στα TT & TTS (φωτό).

To 1985 η Audi πέτυχε ποσοστό 3.5% στην ελληνική αγορά. Εμπορικότερο μοντέλο το "80 CC" (φωτό) με βασικό κινητήρα στα 1.300 κ.εκ. (διαθέσιμο και στα 1.600 κ.εκ.). Εκείνη την εποχή εισάγονταν ακόμα τα "100 CC" και "Coupe" στα 1.800 κ.εκ.  



Billy.
(έρευνα Billy)
(photos αρχείο Billy Files)


Ο Γέρος του Μοριά


Το άγαλμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη (1870-1843) στην Αθήνα. Αρχικά τοποθετήθηκε στη συμβολή των οδών Σταδίου & Κολοκοτρώνη, το 1904. Στη σημερινή του θέση βρίσκεται από το 1954, μπροστά στο κτίριο της Παλιάς Βουλής επί της Σταδίου. 
Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Λάζαρο Σώχο (1862-1911) με καταγωγή απ'την Τήνο.
Αντίστοιχο άγαλμα υπάρχει στο Ναύπλιο, τα αποκαλυπτήρια του οποίου έγιναν το 1901. Ο Σώχος, όμως, ήθελε να φτιάξει και ένα δεύτερο με σκοπό να τοποθετηθεί στην πρωτεύουσα. 

Πολλές ευχές για την Εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου. 



Billy.
(photo: Αθήνα δεκαετία '50 - αρχείο Billy Files) 


Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014

Η Άγνωστος

Η δραματική ταινία της Φίνος Φιλμ "Η Άγνωστος", έκανε πρεμιέρα στις 26 Μαρτίου 1956.
Το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι του Ορέστη Λάσκου.
Πρωταγωνιστεί η μεγάλη θεατρική ηθοποιός Κυβέλη, σε μια σπάνια κινηματογραφική της παρουσία.
Εδώ κάνει τη πρώτη της εμφάνιση και η Μάρθα Καραγιάννη.
Υπόθεση: Μια γυναίκα εγκαταλείπει τον άντρα της και το παιδί της για να ακολουθήσει τον εραστή της. 
Όταν μαθαίνει ότι το παιδί της είναι άρρωστο, επιστρέφει για να το δει, όμως τελικά ο άντρα της θα τη διώξει. 
Χρόνια μετά, έχει καταντήσει μια γυναίκα του υποκόσμου. Κάποια στιγμή μαθαίνει ότι ο εραστής της σκοπεύει να εκβιάσει τον πρώην σύζυγο της με σκοπό κάποια χρήματα. Εκείνη προσπαθεί να τον μεταπείσει, όμως πάνω στον καυγά, τον σκοτώνει. 
Τότε, αναλαμβάνει την υπεράσπιση της ένα νεαρός δικηγόρος, που χωρίς να το γνωρίζει, είναι ο ίδιος της ο γιος. Σταδιακά θα αρχίσει να αποκαλύπτεται η αλήθεια. Η κατηγορούμενη θα αθωωθεί, όμως η καρδιά της είναι πλέον αδύναμη και θα καταλήξει στο κρεβάτι. Λίγο πριν το τέλος, θα έρθει η συμφιλίωση με τον σύζυγό της και με το παιδί της που θα σφίξει επιτέλους και πάλι στην αγκαλιά της. 

Παίζουν: Κυβέλη, Γιώργος Παππάς, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Αλέκος Αλεξανδράκης, Γκίκας Μπινιάρης, Μίμης Φωτόπουλος, Χρήστος Ευθυμίου, Ελένη Ζαφειρίου, Περικλής Χριστοφορίδης, Μάρθα Καραγιάννη, Θάνος Τζενεράλης, Κυβέλη Θεοχάρη, Βάνα Φιλιππίδου, Νίκος Πιλάβιος, Μάγια Μελάγια.


Με πολύ καλές ερμηνείες (ανεπανάληπτη η Κυβέλη), η ταινία δεν εξαντλείται στο ανούσιο μελό ενώ υπάρχουν και πιο ανάλαφρες στιγμές, ακόμα και σε σκηνές της δίκης. 
Έκοψε 111.065 εισιτήρια και ήρθε στη 3η θέση ανάμεσα σε 24 ταινίες, τη σαιζόν 1955-1956.
Η ταινία αποτελεί διασκευή της ομώνυμης θεατρικής επιτυχίας του Αλεξάντρ Μπισόν. 




Billy.

Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης


Αυτή τη φορά το ταξίδι στο χρόνο θα γίνει στη Θεσσαλονίκη. Εικόνες από διάφορες χρονικές περιόδους της όμορφης Μακεδονικής πρωτεύουσας, ξεκινώντας με μια βόλτα στη παραλία...

Αριστοτέλους δεκαετία '50.

Βρετανικά ασθενοφόρα στο Λευκό Πύργο, τη δεκαετία του 1910.

Τέλη δεκαετία '50 ή αρχές '60.

Περί τα τέλη της δεκαετίας του '70.

Τέλη δεκαετία '20 ή αρχές '30.

Δεκαετία '30.




Billy.
(photos αρχείο Billy Files)

Σάββατο 22 Μαρτίου 2014

Λουτράκι .


Ο τίτλος της εφημερίδας ΣΚΡΙΠ από ρεπορτάζ σχετικό με το Λουτράκι, τον Οκτώβριο του 1929, θα μπορούσε να προκαλέσει πραγματική ανατριχίλα σε ορισμένους (αρκετούς) εν έτη 2014!
"Ελληνικό Μόντε Κάρλο - Ο θρίαμβος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας"
Σήμερα, κάθε ανάλογη προοπτική ξεσηκώνει διαμαρτυρίες. Το σύνθημα πλέον είναι "Όχι Ριβιέρα ο Σαρωνικός", με μπροστάρηδες φορείς όπως το Δίκτυο Προστασίας Σαρωνικού και τους Εθελοντές Camping Βούλας!!!!
Επίσης, όχι στο ξεπούλημα γενικώς στους ιδιώτες, διότι βέβαια πρέπει να είναι "οι άνθρωποι πάνω από τα ιδιωτικά κέρδη".
Το Λουτράκι παρά τις ελλείψεις σε υποδομές, αποτελούσε τόπο προορισμού για χιλιάδες κόσμου προπολεμικά. Μετά την απελευθέρωση και με το κλίμα που επικρατούσε (εμφύλιος), τα πράγματα είχαν αλλάξει. Τα ξενοδοχεία της περιοχής που αποτελούσαν δείγματα πολιτισμού, όπως αναφερόταν συχνά στον τύπο της εποχής, είχαν χάσει τη λάμψη τους λόγω του πολέμου. Το 1948 υπολογίζεται ότι στο Λουτράκι υπήρχαν διαθέσιμες περί τις 2.000 κλίνες. Όμως πολλά ξενοδοχεία, αντιμετώπιζαν προβλήματα και αδυνατούσαν να λειτουργήσουν κανονικά. Ζημιές στα κτίρια και στις υποδομές τους (επίπλωση κλπ) καθιστούσαν αναγκαία τη λήψη δανείων για την επισκευή τους.
Προπολεμικά, το Λουτράκι χαρακτηριζόταν ως η "κορυφαία των ελληνικών λουτροπόλεων" με τη κοσμική ζωή και τις απογευματινές και βραδυνές βόλτες των παραθεριστών στον κεντρικό δρόμο.
Το Λουτράκι θα δεχτεί πλήγμα, όταν εκδηλώθηκε ισχυρός σεισμός στις 22 Απριλίου 1928 στην ευρύτερη περιοχή της Κορινθίας. Ένα κομμάτι της πόλης υπέστη σοβαρές ζημιές ενώ ορισμένα κτίρια, όπως το ξενοδοχείο "Παλμύρα", κατέρρευσαν τελείως. Σύντομα, όμως, ξαναβρήκε τους ρυθμούς του.
Εικόνα από το Λουτράκι περί το 1927.

Το κτίριο των ιαματικών λουτρών που ολοκληρώθηκε το 1934.


Τον Οκτώβριο του 1946 η εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ έγραφε για το Λουτράκι: "Χρειάζονται και άλλα ξενοδοχεία πιο πολυτελέστερα, διαρρύθμιση της παραλίας, δημιουργία προβλήτων προς τη θάλασσα και άλλα πολλά". 
Εκεί θα λειτουργήσει και το πρώτο καζίνο, από τα τέλη της δεκαετίας του '20. Από τον Σεπτέμβριο του 1995 λειτουργεί το νέο καζίνο του Λουτρακίου. 

Δεκαετία '50.

























\

Billy.
(photos αρχείο Billy Files)