Κύμα ανηθικότητας κατακλύζει τας Αθήνας

Το 1928 ο διευθυντής του Τμήματος Ηθών της Αστυνομίας Πόλεων, Κωνσταντίνος Πετούνης, συνέταξε μια έκθεση την οποία υπέβαλε στο υπουργείο Εσωτερικών. Από τις 29 Ιανουαρίου 1929 αυτή την έκθεση δημοσίευσε η εφημερίδα "Εμπρός" (σε τρία μέρη). Η έκθεση αφορούσε βέβαια θέματα όπως η πορνεία, οι οίκοι ανοχής αλλά και το εμπόριο ναρκωτικών.
Τη κατάσταση τη περιέγραφε ο κ. Πετούνης ως "φρικώδην". Συγκεκριμένα ανέφερε ότι "Η λάθρα εν Ελλάδι διενεργούμενη πορνεία οφείλεται εις την σύγχρονον περί των ηθικοκοινωνικών ζητημάτων νοοτροπίαν εις την μεταπολεμικήν κατάστασιν και εις το ανώμαλον της κοινωνικής μεταπτώσεως και εξελίξεως. Οφείλεται ακόμη εις την μανίαν του ευκόλου και ακόπου κέρδους, εις την οικονομικήν μας καχεξίαν, εις την μαστίζουσαν την λαϊκήν ιδίαν τάξιν πενίαν και εις την γυναικείαν φιλαρέσκειαν, την εις τοιούτον βαθμόν εξελιχθήσαν μεταπολεμικώς ώστε ως απαραίτητον συμπλήρωμα του στολισμού και της τελευταίας υπηρετρίας να θεωρήται η μεταξωτή κάλτσα και το λουστρίνι"
Φυσικά η πρωτεύουσα είχε εξέχουσα θέση στην ηθική κατάπτωση. Όμως εκτός από τους πιο πάνω λόγους, μεγάλη ευθύνη έφεραν και οι διάφοροι πεπειραμένοι που ασχολούνταν συστηματικά με την "αλιείαν αθώων γυναικών", με διάφορα μέσα.
Οι "εξ'επαγγέλματος ερασταί" (ή αγαπητικοί) χαρακτιρίζονται από τον κ. Πετούνη ως η σύγχρονη κοινωνικοί πληγή που "γνωρίζει καλώς τους τρόπους και την μέθοδον δι'ών θα κυριαρχήσει επί της γυναικός."
Το κοινωνικό προφίλ όσων κατέφευγαν στις γυναίκες ελευθέρων ηθών δεν ήταν όμως απαραίτητα χαμηλό.
Όπως αναφέρει ο κ. Πετούνης "Κατά την βεβαίωσιν σχετικών αδικημάτων ευρέθημεν πολλάκις προ ατόμων κατεχόντων εξέχουσαν κοινωνικήν θέσιν και εγγάμων και ηναγγάσθημεν προ της απειλής οικογενειακού σκανδάλου δι'ανωνυμίας να τους καλύψωμεν. Είνε γεγονός ότι όπισθεν πολλών ατόμων κατεχόντων θέσιν εν τη κοινωνία και διακρινομένων εν ταις επιστήμες κρύπτονται καλώς συγκαλυπτόμενα δια του χρήματος και της σοβαρότητας, ένστικτα έκφυλα εκδηλούμενα εις τους μυστικούς οίκου ανοχής, ών τυγχάνουν τακτικοί θαμώνες."

Οι μυστικοί οίκοι ανοχής, σύμφωνα με την έκθεση, εξαπλώνονταν στην Αθήνα. "Καθημερινώς η υπηρεσία ηθών πληροφορείται περί της ιδρύσεως νέων οίκων ανοχής...". Βέβαια υπάρχουν και οίκοι για τους οποίους η Αστυνομία Πόλεων δεν έχει γνώση. 

Οι υπό τον έλεγχο της αστυνομίας λειτουργούσαν 41 οίκοι ανοχής. Από αυτούς έξι ήταν α' κατηγορίας, εννέα β' κατηγορίας, δέκα πέντε γ' κατηγορίας και έντεκα δ' κατηγορίας. 

"Διαμένουσιν είς τους ως άνω οίκους χαρακτηρισμέναι ως κοιναί τριακόσιαι επτά" (307), οι περισσότερες σε γ' και δ' κατηγορίας. Συνολικά οι χαρακτηρισμένες ως "κοινές" στα βιβλιάρια του τμήματος ήταν 727 γυναίκες. Ορισμένες εργάζονταν στην επαρχία, άλλες νοσηλεύονταν ενώ "62 εξ'αυτών ήρθη ο χαρακτηρισμός των ως κοινών, 6 ενυμφεύθησαν, 12 μετεγράφησαν ως αοιδοί..." (!)

Οι περισσότερες, βάσει της έκθεσης, προέρχονταν από τις λαϊκές τάξεις με στοιχειώδη μόρφωση και γραμματικές γνώσεις. Ελάχιστο το ποσοστό που δεν είχε προσβληθεί από αφροδίσιο νόσημα. 

Επιπλέον το προφίλ αυτών των γυναικών αναλύεται ως εξής. "Ρέπουν προς το στολισμόν και τα εξωτερικότητας, έχουν ανεπτυγμένην την γυναικείαν φιλαρέσκειαν και ουδέποτε εξεδήλωσαν πρόθεσιν να εγκαταλείψουν τον άσεμνον βίον και να αποζήσουν εξ εντίμου εργασίας."

Το εύκολο χρήμα και η καλή ζωή ήταν το κίνητρο, όμως πάντα κατέληγαν στον οίκο ανοχής με τη προώθηση κάποιου μαστρωπού. 

Billy.

(από εφημερίδα "Εμπρός" 29,30,31 Ιανουαρίου 1929)

Tα best sellers της ελληνικής αγοράς αυτοκινήτου στο χρόνο

ZASTAVA/YUGO.

Η Ζastava ξεκινάει τη παρουσία της στην ελληνική αγορά ήδη από τη δεκαετία του '60 με αντιπροσωπεία τους Αφους Χωλίδη. 
Αν και εκείνη τη περίοδο δεν καταγράφει σπουδαία αποτελέσματα πάντως διαθέτει σύγχρονα αυτοκίνητα, όπως τα 750 και 1300, που αποτελούν απλώς τις γιουγκοσλάβικες εκδόσεις των αντίστοιχων Fiat της εποχής. Η παρουσία της στην ελληνική αγορά θα βελτιωθεί σημαντικά από το 1970 και μετά. 
Το 1971 παρουσιάζει το "101" που βασίζεται στο Fiat 128, όμως διαθέτει το δικό του ιδιαίτερο 5θυρο αμάξωμα που το κάνει να ξεχωρίζει από το ιταλικό πρότυπο. 
Ο κινητήρας είναι ο 1.116 κ.εκ. των 55 ίππων της Fiat, ενώ διαθέτει κίνηση στους εμπρός τροχούς (όχι δεδομένο εκείνη την εποχή). Αν και ήταν προσιτό στην αγορά και στη συντήρηση, λέγεται πως η ποιότητα του ήταν ιδιαίτερα κακή. Πάντως φαίνεται πως είχε αρκετή επιτυχία εφόσον η Zastava μπαίνει το τοπ-10 των πωλήσεων το 1973, κατακτώντας την 7η θέση. Τα αμέσως επόμενα χρόνια θα υπάρξει μια κάμψη, για να σημειώσει σημαντικές πωλήσεις ξανά από το 1977 και μετά. Το συγκεκριμένο μοντέλο θα υποστεί ανανεώσεις εμφανισιακά στα πρότυπα του 128 (εξωτερικά και εσωτερικά) και θα αποτελεί το "όπλο" της Zastava μαζί με το μικρό "45" και τη δεκαετία του '80 (ως "1100"). Να σημειωθεί ότι το Zastava 750 της δεκαετίας του '60, υπήρχε στους καταλόγους της εδώ αντιπροσωπείας μέχρι τουλάχιστον τα τέλη του 1984 και αποτελούσε το φθηνότερο αυτοκίνητο της αγοράς. 

Όμως στις αρχές της δεκαετίας του '80 η Zastava είχε παρουσιάσει ένα νέο πιο σύγχρονο μικρό 3θυρο μοντέλο, το "Jugo 45" (αρχικά όχι Υugo). Αν και η σχεδίαση του δεν παρέπεμπε άμεσα σε κάποιο μοντέλο της Fiat μηχανικά βασιζόταν στην ιταλική εταιρία. Βασικό μοτέρ ήταν αυτό των 903 κ.εκ. του Fiat 127. Αυτό το μοντέλο, βοήθησε περαιτέρω τη θέση της εταιρίας στην αγορά. Στα "δύσκολα" για την αγορά 80s, αποτέλεσε εύκολη επιλογή για αρκετούς. Την άνοιξη του 1983 (Απρίλιος) κόστιζε 480.000 δρχ. όταν το Fiat Panda 30 (650 κ.εκ.) απαιτούσε 513.000 δρχ και το Autobianchi A112 Junior 591.000 δρχ. Εκείνη τη χρονιά ('83) η Zastava θα βρεθεί στην 8η θέση, με τις πωλήσεις να αυξάνονται σημαντικά το 1984, όπου κατέκτησε την 6η θέση, αλλά και το 1985 θα γνωρίσει νέα αύξηση με πάνω από 6.000 αυτοκίνητα. Μετά το 1986 θα εξακολουθήσει να είναι από τους βασικούς παίκτες, παρουσιάζοντας όμως μείωση. Το "45" θα εξακολουθήσει να είναι από τα hit στην Ελλάδα και το 1987 οι πωλήσεις του ανέρχονται σε 1.225 μονάδες ή το 2.4% της αγοράς. Στα τέλη της δεκαετίας του '80 άρχισε να εισάγεται και η έκδοση "55" του μικρού Yugo, με το μοτέρ των 1.100 κ.εκ. Το Zastava 1100 GT (ή GT55) εισαγόταν μέχρι τις αρχές των '90s αλλά δεν υπήρξαν καταλυτικές εκδόσεις. Αντίθετα κάποια καταλυτικά Yugo 55 κυκλοφόρησαν στη χώρα μας ενώ γύρω στο 91 πρέπει να έκανε την εμφάνισή του και το καταλυτικό Florida, που είχε παρουσιαστεί επίσημα στα τέλη των '80s. Όμως μετά το '90 η παρουσία της εταιρίας έχει μειωθεί σημαντικά. Επιπλέον η Γιουγκοσλαβία εισερχόταν στη περιπέτεια του εμφυλίου οπότε και η εισαγωγή των Yugo σταματάει μετά το '92. 

Billy

(photos αρχείο Billy Files)

Κυκλοφορίες εφημερίδων πανελλαδικά.

Οι κυκλοφορίες των εφημερίδων πανελλαδικά σύμφωνα με το Πρακτορείο Εφημερίδων και Περιοδικών Ελληνικού Τύπου, "Άργος" (δελτίο 1/11/2013)

ΠΡΩΙΝΕΣ
ΕΝΤΥΠΟ	ΠΩΛΗΣΕΙΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ	4.420
ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ	1.690
ΑΥΓΗ	1.570
Ο ΛΟΓΟΣ	80
ΣΥΝΟΛΟ	7.760
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΕΣ
ΕΝΤΥΠΟ	ΠΩΛΗΣΕΙΣ
ΤΑ ΝΕΑ	21.070
ΕΘΝΟΣ	19.710
ESPRESSO	13.920
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ	12.190
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ	7.830
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ	4.470
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ	3.220
ΕΣΤΙΑ	1.670
ΣΥΝΟΛΟ	84.080
ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ
ΕΝΤΥΠΟ	ΠΩΛΗΣΕΙΣ
ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ	9.660
SPORTDAY	7.090
GOAL NEWS	6.320
LIVE SPORT	5.410
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ	4.340
Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ	3.360
ΓΑΥΡΟΣ	2.950
Η ΠΡΑΣΙΝΗ	2.620
Η ΓΑΤΑ	2.210
ΣΥΝΟΛΟ	43.960
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ
ΕΝΤΥΠΟ	ΠΩΛΗΣΕΙΣ
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ	810
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ	660
ΗΜΕΡΗΣΙΑ	530
ΣΥΝΟΛΟ	2.000

 [ημερομηνία διανομής 30/10/2013] εκτίμηση επαρχίας +/- 3%

argoscom.gr

Η Αθήνα της δεκαετίας του '60.

Ένας περίπατος στο κέντρο της Αθήνας μέσα από έγχρωμες φωτογραφίες της δεκαετίας του '60.  

Τα ανθοπωλεία του Συντάγματος, στη Βουλή, γύρω στο 1963-1964.

Κίνηση στη Πανεπιστημίου των '60s.

Η Λεωφ. Βασ. Αμαλίας  και η Ακρόπολη  το 1966. (photo by Edward Victor Olencki)

Στη συμβολή των λεωφόρων Συγγρού με Βασ. Αμαλίας στο ύψος της Πύλης του Αδριανού.

1963: Ναύτες και Εύζωνες παρουσία αξιωματικών αλλά και πολιτών στον προαύλιο χώρο (και parking τότε) της βουλής.

Μοναστηράκι, Απρίλιος 1965. (photo by Charles W. Cushman)

Σύνταγμα από την οδό Όθωνος, το 1966. 

Πλατεία Ομονοίας.

Μοναστηράκι.

Οδός Αθηνάς 1969.

Επίσκεψη στον Παρθενώνα και από κάτω η σύγχρονη Αθήνα. 1963. (photo by James P. Blair)

 Η Λεωφ. Βασιλίσσης Σοφίας τη δεκαετία  του '60

Billy.

(photos αρχείο Billy Files)

Just Athens-ville

Mερικές όμορφες φωτογραφίες της Αθήνας από το athensville. 

Για περισσότερες ωραίες εικόνες της πόλης επισκεφτείτε το blog ή τη σελίδα του Αthensville στο facebook

Η έγχρωμη τηλεόραση στην Ελλάδα.

Τη 1η Σεπτεμβρίου 1979 υπογράφτηκε μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας η συμφωνία χρήσης του συστήματος Secam για την έγχρωμη τηλεόραση. Τη συμφωνία υπέγραψαν ο υπουργός Εμπορίου κ. Γ. Παναγιωτόπουλος και ο υπουργός Βιομηχανίας της Γαλλίας κ. Λ. Ζιρό.
H ελληνική κυβέρνηση είχε να επιλέξει ανάμεσα σε δυο συστήματα, το Secam (γαλλικής προέλευσης) και το PAL (γερμανικής προέλευσης). Επελέγη το πρώτο κυρίως διότι η γαλλική προσφορά ήταν φθηνότερη και υπήρχαν ευνοϊκότεροι όροι αποπληρωμής. Η έγχρωμη τηλεόραση στην Ελλάδα είναι επισήμως γεγονός. Ήδη όμως κυκλοφορούν στο εμπόριο έγχρωμες συσκευές τηλεόρασης. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 το σήμα μετάδοσης στη χώρα μας μετατράπηκε σε PAL.

Οι διάφορες εταιρίες τηλεοράσεων παρουσιάζουν στο ελληνικό κοινό τα έγχρωμα μοντέλα τους από το 1979. Προσπαθούν να πείσουν με εκτενή παρουσίαση των προϊόντων τους σε διαφημιστικές καταχωρήσεις. Πάνω: Grundig τον Μάιο του '79, κάτω η Philips τον Σεπτέμβριο του '79. Όποιο μοντέλο και αν επέλεγες υποστήριζε PAL και Secam. Δεν ήταν φθηνές, ήταν όμως το νέο "φετίχ".

Billy.

(αρχείο Billy Files)

Kαλό μήνα

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΕΣ & ΟΛΟΥΣ!!!