Παλιές φωτογραφίες της Ελλάδας.

Η πλατεία Β. Γεωργίου στη Πάτρα. Αριστερά το Δημοτικό Θέατρο, έργο του Ερνέστου Τσίλλερ. Κατασκευάστηκε το 1872.

Κρήτη. Η Δημοτική Αγορά στα Χανιά τη δεκαετία του '50.

Η Χαλκίδα κατά τη δεκαετία του 1910. 

Η πλατεία Γεωργίου Β' στη Καλαμάτα, τη δεκαετία του '30.

Η κεντρική πλατεία της Καβάλας πιθανόν στις αρχές της δεκαετίας του '50.

Ο ναός του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη, τη δεκαετία του '50.

Η πλατεία στα Υψηλά Αλώνια της Πάτρας. Χαρακτηριστικό το άγαλμα του Παλαιών Πατρών Γερμανού, τα αποκαλυπτήρια του οποίου έγιναν το 1923.

"Τμήμα προκυμαίας αποβάθρας" στη Χίο (άγνωστη χρονολογία).

Το ρολόι της πλατείας των Ιωαννίνων σε μια χιονισμένη μεταπολεμική φωτογραφία. 

Το παλιό Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας. Κατασκευάστηκε το 1902 αλλά καταστράφηκε κατά τη διάρκεια βομβαρδισμών από τους Γερμανούς, τον Σεπτέμβριο του 1943. Δυστυχώς, μετά τον πόλεμο αποφασίστηκε από την δημοτική Αρχή να κατεδαφιστεί πλήρως και όχι να ανακατασκευαστεί. 

Άποψη του Λουτρακίου το 1916.

Ρόδος δεκαετία '50.

Billy.

(photos αρχείο Billy Files)

Ο τυχοδιώκτης κ. Σαμαράς.

(photo Billy)

H χώρα βιώνει για άλλη μια φορά πολιτική κρίση. Όλη η ευθύνη γι'αυτό πιστώνεται στον κ. Σαμαρά. Ο πρωθυπουργός αποφάσισε να ξεκινήσει τον πόλεμο κατά της διαφθοράς και του σάπιου κράτους με τον πλέον λάθος τρόπο.

Κανείς δε διαφωνεί ότι οι δημόσιοι φορείς πρέπει επιτέλους να εξυγιανθούν. Για να γίνει αυτό, σίγουρα χρειάζεται αποφασιστικότητα όμως χρειάζεται και έτοιμο σχέδιο και σωστή στόχευση προτεραιοτήτων. Δυστυχώς ο κ. Σαμαράς φαίνεται ότι ξεκίνησε τον πόλεμο χωρίς επιχειρησιακό σχέδιο. Έπρεπε να προηγηθούν αξιολογήσεις και όχι να βρεθούν εκτός πάνω από 2.500 εργαζόμενοι. Έπρεπε να έχουν γίνει πράγματα εκ των προτέρων και χωρίς να κλείσει η δημόσια τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Λένε ορισμένοι ότι αφού κανείς δεν τα κατάφερε στο παρελθόν, ούτε και τώρα θα ήταν εφικτό να προχωρήσει ο κ. Σαμαράς  σε αναδιάρθρωση χωρίς να κατεβάσει τους διακόπτες. Εφόσον όμως είναι τόσο πολύ αποφασισμένος ο κ. Σαμαράς, γιατί να μη τα καταφέρει και με την τηλεόραση και το ραδιόφωνο on air? Γιατί δεν εξάντλησε την αποφασιστικότητά του στο ξεκαθάρισμα των συνδικαλιστικών οργάνων (ΠΟΣΠΕΡΤ κλπ), των υψηλά ιστάμενων και των "αργόμισθων" τουλάχιστον για αρχή? Κανείς δε θα έδινε ιδιαίτερη σημασία αν οι δέκτες ήταν ανοικτοί και έβαζε το μαχαίρι στο κόκκαλο των συνδικαλιστών (τους οποίους πλέον δεν έχει και σε ιδιαίτερη εκτίμηση ο κόσμος) και ταυτόχρονα παρουσίαζε ένα ολοκληρωμένο πλάνο. Τώρα κατάφερε να δημιουργήσει ρήγμα στη τρικομματική κυβέρνηση, να δώσει αφορμή στην αριστερά του Τσίπρα και στην δεξιά του Καμμένου και, ενδεχομένως, να οδηγήσει τα πράγματα στο μη περαιτέρω. Ίσως να μην ήταν καν απαραίτητο να ξεκινήσει η κάθαρση του κράτους από την (πράγματι αμαρτωλή) ΕΡΤ. 

Από την άλλη είναι κρίμα να σκέφτεται κάποιος πως, επειδή από το 2010 κανείς δεν τόλμησε να κάνει καμία αξιολόγηση και καμία απόλυση στον δημόσιο τομέα, τώρα που δεν υπάρχει άλλος χρόνος, βρήκαμε "πρόχειρους" 2.500 μαζεμένους στην "απαξιωμένη" ΕΡΤ.  Η κακοδιαχείρηση ετών και οι ευθύνες ορισμένων εκεί, δεν δίνουν άλλοθι για τέτοιες ενέργειες. Η ΕΡΤ δεν είναι μόνο καλοπληρωμένοι δημοσιογράφοι, ούτε διοικητικοί υπάλληλοι που έχουν μπει "από το παράθυρο" και δε κάνουν τίποτα. Είναι και άνθρωποι με κατάρτιση και γνώσεις, άκρως απαραίτητοι, (όπως π.χ. οι τεχνικοί) οι οποίοι αμείβονται με 800 ή 1.000 ευρώ. 

Μια σταθερή κυβέρνηση ήταν και είναι απαραίτητη, ειδικά τη περίοδο που διανύουμε. Είναι κρίμα που ο κ. Σαμαράς αποφάσισε να παίξει αυτή τη σταθερότητα στα ζάρια. Και εμείς θέλουμε μια "καινούργια" ΕΡΤ αλλά όχι έτσι. Δεν αρκεί απλά να θέλεις να "εξυγιάνεις" κάτι. Πρέπει να ξέρεις και τον τρόπο. 

Billy.  

Παναθηναϊκό Στάδιο

Το Παναθηναϊκό Στάδιο βρίσκεται στη θέση αρχαίου ελληνικού Σταδίου και γιά πολλούς αιώνες φιλοξένησε τη διοργάνωση γυμνικών αγώνων, αγώνων στίβου όπως θα λέγαμε σήμερα. Οι γυμνικοί αγώνες οι οποίοι διοργανώνονταν από πολύ παλιά σε χώρο μακριά από την πόλη, περιελήφθησαν στο πρόγραμμα των εορτών των Παναθηναίων το 566/565 π.Χ. Όταν ο ρήτορας Λυκούργος ανέλαβε το 338 π.Χ. την ρύθμιση των οικονομικών της πόλης των Αθηνών, συμπεριέλαβε στην εκτέλεση δημοσίων έργων την ανέγερση ενός Σταδίου. Ιδεώδης χώρος κρίθηκε η χαράδρα ανάμεσα στον λόφο του Αρδηττού και το απέναντι χαμηλό ύψωμα, έξω από το τείχος της πόλης, σε μία ειδυλλιακή τοποθεσία στις ήρεμες όχθες του Ιλισσού. Ο τόπος ήταν ιδιωτικός αλλά ο ιδιοκτήτης του Δεινίας τον παρεχώρησε γιά την πραγματοποίηση της ανέγερσης Σταδίου. Μεγάλα χωματουργικά έργα μεταμόρφωσαν την χαράδρα σε αγωνιστικό χώρο με τα χαρακτηριστικά του ελληνικού Σταδίου: σχήμα παραλληλόγραμμο με είσοδο από τη μία στενή πλευρά και με θέση γιά τους θεατές στα χωμάτινα πρανή των τριών άλλων πλευρών. Το Στάδιο του Λυκούργου χρησιμοποιείται γιά πρώτη φορά στα Μεγάλα Παναθήναια το 330/329 π.Χ. γιά την τέλεση των γυμνικών αγώνων. 

Στους ρωμαϊκούς χρόνους η πόλη των Αθηνών δεν είχε πλέον πολιτική δύναμη. Γνώρισε όμως μία νέα πνευματική και καλλιτεχνική άνθηση επί της αυτοκρατορίας του Αδριανού μεταξύ των ετών 117-138 μ.Χ. Σε αυτή την περίοδο έζησε ο ρήτορας και σοφιστής Ηρώδης γιός του Αττικού ο οποίος διέθεσε ένα μέρος της μεγάλης του περιουσίας στην ανέγερση λαμπρών οικοδομημάτων σε πολλά ιερά και πόλεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στη γενναιοδωρία του Ηρώδη, οφείλονται σπουδαίες εργασίες στο Στάδιο, από το 139-144 μ.Χ. οι οποίες επέφεραν δύο κυρίως αλλαγές στην πρώτη του μορφή: την μετατροπή της αρχικής ευθύγραμμης μορφής σε πεταλόσχημη με την προσθήκη της σφενδόνης, χαρακτηριστική μορφή των ελληνικών Σταδίων στους ρωμαϊκούς χρόνους και την κάλυψη του χώρου γιά τους θεατές, του θεάτρου, με σειρές καθισμάτων, εδωλίων από λευκό πεντελικό μάρμαρο. Μία θολωτή δίοδος, κάτω από το ανατολικό ανάλημμα κατέληγε, στην πίσω πλευρά του Σταδίου. Στο στίβο, μαρμάρινες πλάκες οριοθετούσαν την άφεση και το τέρμα. Αναπόσπαστο στοιχείο στον αγωνιστικό χώρο ήταν οι αμφιπρόσωπες ερμαϊκές στήλες. Η είσοδος απέκτησε κορινθιακού ρυθμού πρόπυλο. Μία τρίτοξη μαρμάρινη γέφυρα στον Ιλισσό, εξασφάλιζε την εύκολη πρόσβαση από την πόλη. Τον όλο χώρο, και κυρίως τη στοά στο ύψος της σφενδόνης, κοσμούσαν αγάλματα μαρμάρινα, χάλκινα ακόμα και χρυσά. Στη κορυφή του Αρδηττού είχε κτιστεί ο ναός της θεάς Τύχης με το λατρευτικό άγαλμα της θεάς από ελεφαντόδοντο. Οι Αθηναίοι δίκαια ήταν περήφανοι γιά το Παναθηναϊκό Στάδιο, που εφάμιλλο δεν υπήρχε στον κόσμο. Στην κορυφή του υψώματος αριστερά της εισόδου, δέσποζε για πολλά χρόνια και ο τάφος του Ηρώδη.

Με την επικράτηση της χριστιανικής θρησκείας και την απαγόρευση ειδωλολατρικών εκδηλώσεων και βάρβαρων θεαμάτων των ρωμαϊκών χρόνων όπως ήταν αιματηρές μονομαχίες και θηριομαχίες, το Παναθηναϊκό Στάδιο έχασε τη λάμψη του και με την πάροδο του χρόνου έλαβε τη θλιβερή εικόνα της εγκατάλειψης, καθώς τα λαμπρά του μάρμαρα ενσωματώνονταν σε αθηναϊκά κτίσματα και τροφοδοτούσαν τα ασβεστοκάμινα της γύρω περιοχής. Ευρωπαίοι περιηγητές κυρίως επισκέπτονται τον χώρο του, όπως προκύπτει από τις μαρτυρίες τους στις οποίες δεν παραλείπουν τις μαγικές τελετουργίες μέσα στην ερειπωμένη θολωτή δίοδο από νεαρές αθηναίες με σκοπό την ανεύρεση ενός καλού συντρόφου.

Από τις πρώτες προσπάθειες αναβίωσης της ιδέας των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν οι αθλητικοί αγώνες που οργανώθηκαν το 1870 και 1875 στο Παναθηναϊκό Στάδιο στα πλαίσια των Ζάππειων Ολυμπιάδων, εκθέσεων ελληνικών προϊόντων με χρηματοδότηση του εθνικού ευεργέτη Ευάγγελου Ζάππα. Την πραγματοποίηση της ιδέας οφείλουμε στον βαθύ γνώστη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, τον γάλλο βαρόνο Pierre de Coubertin, οργανωτή του Διεθνούς Αθλητικού Συνεδρίου στο Παρίσι το 1894. Πρόεδρος του Συνεδρίου και πληρεξούσιος του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου ήταν ο Δημήτριος Βικέλας ο οποίος έπεισε το Συνέδριο να διεξαχθούν στην ελληνική πρωτεύουσα το 1896, οι πρώτοι Διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες. Το Παναθηναϊκό Στάδιο κλήθηκε τότε να φιλοξενήσει τη διεξαγωγή των διεθνών αγώνων και αποτέλεσε το επίκεντρο των προετοιμασιών της πόλης γιά τη μεγάλη διεθνή συνάντηση. Την υπέρογκη δαπάνη για την ανακατασκευή του κυρίως ανέλαβε ένας άλλος εθνικός ευεργέτης, ο Γεώργιος Αβέρωφ. Τον μαρμάρινο ανδριάντα του, δεξιά της εισόδου του Σταδίου φιλοτέχνησε ο γλύπτης Γεώργιος Βρούτος. 
Αρχαιολογικές έρευνες ήδη από το 1836, είχαν αποκαλύψει ίχνη του αρχαίου Σταδίου του Ηρώδη και βάσει αυτών των δεδομένων αλλά και των ανασκαφικών ευρημάτων του Ερνέστου Τσίλλερ-Ernst Ziller το 1869 συντάχθηκε το σχέδιο ανακατασκευής του από τον αρχιτέκτονα Αναστάση Μεταξά. Η ανακατασκευή του Σταδίου από πεντελικό μάρμαρο διακρίνεται για την πιστότητα της σε μεγάλο βαθμό ως προς το αρχαίο μνημείο του Ηρώδη. Οι πρώτοι διεθνείς Ολυμπιακοί αγώνες άρχισαν στις 25 Μαρτίου και έληξαν στις 3 Απριλίου, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Τη νίκη του Μαραθωνίου, του δημοφιλέστερου των αγωνισμάτων απέσπασε ο Σπύρος Λούης. Στο Παναθηναϊκό Στάδιο ακούστηκε γιά πρώτη φορά και ο Ολυμπιακός Υμνος σε στίχους του Κωστή Παλαμά και μελοποίηση του Σπύρου Σαμάρα.

Το Παναθηναϊκό Στάδιο σε όλη τη διάρκεια του αιώνα που μας πέρασε, φιλοξένησε ποικίλες εκδηλώσεις, Πανελλήνιους και Διεθνείς Αγώνες. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 γνώρισε και πάλι στιγμές αγωνίας και συγκίνησης στο άθλημα της τοξοβολίας και στον τερματισμό του Μαραθώνιου δρόμου. Ως δημιούργημα των Αθηναίων όπως υποδηλώνει το περήφανο όνομά του, Παναθηναϊκό Στάδιο, είναι προορισμένο από τα αρχαία χρόνια να φιλοξενεί την ευγενή άμιλλα του νού και του σώματος.
panathenaicstadium.gr

Το Στάδιο κατά τη φάση κατασκευής του.

(photos αρχείο Billy Files)

Σαν σήμερα... Che Guevara

Στις 14 Ιουνίου 1928 γεννήθηκε στο Rosario της Αργεντινής ο Ernesto R. Guevara de la Serna. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Buenos Aires. Την ίδια περίοδο ξεκίνησε να ταξιδεύει στη Κεντρική και Νότιο Αμερική όπου διαπίστωσε τις άσχημες συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων εκεί. Ο ίδιος καταγόταν από μεσοαστική οικογένεια.
Μετά το τέλος των σπουδών του, το 1953, πάει στη Γουατεμάλα. Πρόεδρος εκείνης την εποχή ήταν ο Jacobo Arbenz ο οποίος προωθεί σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις στη χώρα. Όμως ο Guevara θα ζήσει την πραξικοπηματική  ανατροπή του Arbenz (υποκινούμενη από τις ΗΠΑ και τη CIA) και θα φύγει από τη Γουατεμάλα με προορισμό το Μεξικό. Εκεί βρίσκει δουλειά σαν γιατρός στο νοσοκομείο "Ηospital Central" στο Mexico City, στις αρχές του 1955.
Καθοριστική θα είναι η γνωριμία του, λίγους μήνες αργότερα, με τους αδερφούς Raul & Fidel Castro.
O Guevara, έχοντας ασπαστεί ήδη τον Μαρξισμό και πιστεύοντας ότι η λύση στα προβλήματα της Λατινικής Αμερικής ήταν η ένοπλη επανάσταση, αποφασίζει να ακολουθήσει τον Fidel στο "Κίνημα της 26ης Ιουλίου" με σκοπό την ανατροπή του δικτάτορα F. Batista στη Κούβα.
Η επανάσταση θα ολοκληρωθεί με επιτυχία το 1959. Ο Che θα αποκτήσει Κουβανέζικη υπηκοότητα στις 9 Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς. Με τον Fidel Castro πλέον στο τιμόνι της χώρας, ο Guevara θα αναλάβει ως Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Κούβας (1959-1961) και, αργότερα ως υπουργός Βιομηχανίας. Με αυτές τις αρμοδιότητες ταξίδεψε ανά τον κόσμο ως εκπρόσωπος της Κούβας ενώ ταυτόχρονα προωθούσε σχέδια για την ανακατανομή της γης και την εθνικοποίηση της βιομηχανίας.
Μετά το εμπορικό εμπάργκο που επέβαλαν oι ΗΠΑ στη Κούβα στα τέλη του 1960, σε συνδυασμό με τις ανεπιτυχείς μεταρρυθμίσεις, η οικονομία άρχισε να κλονίζεται.
Ο Guevara  θα αποχωρήσει από τη Κούβα και τη κυβέρνηση του Castro το 1965, νιώθοντας πλέον την ανάγκη να μεταφέρει την  επανάσταση σε άλλα μέρη του αναπτυσσόμενου κόσμου. Αυτή τη φορά θα πάει στο Congo της Αφρικής. Μετά από την μη επιτυχή έκβαση των ενεργειών του εκεί επιστρέφει στην Αβάνα της Κούβας με μεγάλη μυστικότητα τον Ιούλιο του 1966. Σκοπός του αυτή τη φορά είναι να προετοιμάσει μια νέα αποστολή για τη Βολιβία. Εκεί θα πάει στις 3 Νοεμβρίου του '66. Όμως τα πράγματα δε θα πάνε καλά για τον comandante. Ο Guevara δεν θα έχει τη στήριξη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Βολιβίας και θα καταφέρει να έχει έναν μικρό μόνο αριθμό επαναστατών μαζί του. Επιπρόσθετα η Κυβέρνηση της Βολιβίας θα ανακαλύψει ότι ο Guevara βρίσκεται στη χώρα, αλλά και την τοποθεσία του. Χωρίς να έχει τη δυνατότητα να αντεπιτεθεί αποτελεσματικά, θα βρεθεί κυνηγημένος από τον στρατό της Κυβέρνησης.
Το τέλος θα έρθει, όταν στις 8 Οκτωβρίου 1967 καταδρομείς του στρατού της Βολιβίας συλλαμβάνουν τον Che. Την επόμενη μέρα (9/10) θα τον εκτελέσουν στο χωριό La Higuera όπου τον είχαν πάει. Η εντολή δόθηκε από τον Πρόεδρο της Βολιβίας.

Billy.

(Πηγές: bbc.co.uk / thechestore.com)

Πύργος Αθηνών.

Σαν σήμερα, 45 χρόνια πριν, στις 13 Ιουνίου 1969 θεμελιώνεται ο Πύργος Αθηνών. 

Το κτίριο αυτό ήταν αποτέλεσμα του Α.Ν. 395/68 «Περί του ύψους των οικοδομών και ελευθέρας δομήσεως» που επέτρεπε την αύξηση των Σ.Δ. κατά 20 έως 40%. Έως τότε το ανώτατο επιτρεπόμενο ύψος των οικοδομών έφτανε στα 35 μέτρα (το "Χίλτον" και το κτίριο του ΟΤΕ στη Πατησίων είχαν γίνει κατά παρέκκλιση).  Με ύψος 103 μέτρα αποτελεί μέχρι και σήμερα το ψηλότερο κτίριο που έχει κατασκευαστεί στη χώρα μας. Βρίσκεται στη λεωφόρο Μεσογείων 2-4 και συμπληρώνεται από ένα ακόμα κτίριο 65 μέτρων, δημιουργώντας έτσι ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα γραφείων και καταστημάτων στη πρωτεύουσα.

Το εγχείρημα ήρθε να πραγματοποιήσει η οικοδομική εταιρία "Αλβέρτης-Δημόπουλος Α.Ε.", μια από τις μεγαλύτερες εκείνη την εποχή. 

Τα σχέδια του Πύργου ανατέθηκαν στους αρχιτέκτονες Ιωάννη Βικέλα και Ιωάννη Κυμπρίτη. Αποτελείται από 25 ορόφους και ακολουθεί το κλασικό μοτίβο των γυάλινων ουρανοξυστών.

Το έργο αποπερατώθηκε και δόθηκε προς χρήση το 1971. Αποτελούσε ένα από τα πλέον σύγχρονα κατασκευαστικά κτίρια και πληρούσε τις πιο άρτιες προδιαγραφές. 

Βilly.

(photos αρχείο Billy Files) 

Η Αθήνα της δεκαετίας του '70

Αυτή τη φορά το φωτογραφικό ταξίδι στο παρελθόν αυτής της πόλης θα αφορά αποκλειστικά τη δεκαετία του '70.

Συνήθως οι εικόνες που έχουμε από την Αθήνα εκείνης της δεκαετίας, αφορούν την ταραγμένη περίοδο του 1973-1974, με τα γεγονότα του πολυτεχνείου, τις ταραχές και τα οδοφράγματα στην οδό Πατησίων (και αλλού). Όμως σπάνια έχει υπάρξει μια ευρύτερη ματιά στην Αθήνα των 70s.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. 

Το συντριβάνι στη πλατεία Συντάγματος με φόντο τη Βουλή το 1972.

 Ο ηλεκτρικός στο Θησείο το 1971. Δεξιά η οδός Αδριανού.

Ο Ναός της Παναγίας Θεοτόκου της Γοργοεπηκόου, δίπλα στη Μητρόπολη Αθηνών, το 1971.

Η Μητρόπολη Αθηνών. Η σημερινή πλατεία αποτελούσε εκείνη την εποχή χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων και τουριστικών λεωφορείων. Άγνωστη η ακριβής χρονολογία, πάντως περίπου από 1972 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας.

Το Μοναστηράκι σε φωτογραφία του 1973.

Συμβολή των λεωφόρων Βασ. Σοφίας & Μεσογείων στους Αμπελόκηπους το 1974. Η βίλα Μαργαρίτα έχει κατεδαφιστεί και στη θέση της ανεγείρεται το κτίριο γραφείων της Κτηματικής Τράπεζας (σήμερα στεγάζει υπηρεσίες της Εθνικής Τράπεζας). 

Η καθημερινότητα μια μέρα του 1973 στο Σύνταγμα. Στο μέσον ο πλανόδιος πωλητής με τα σφουγγάρια.

Βασιλίσσης Σοφίας, επίσης το 1973.

 Η Πανεπιστημίου σε άσπρο-μαύρο γύρω στα μέσα της δεκαετίας του '70.

Η οδός Αιόλου το καλοκαίρι του 1975 (πιθανότατα τον Αύγουστο αν κρίνουμε από τις εκπτώσεις). 

Εκείνο το καλοκαίρι (6 Ιουνίου '75) αναλαμβάνει καθήκοντα και ο πρώτος εκλεγμένος, μετά τη χούντα, δήμαρχος της Αθήνας. Ο Ιωάννης Παπαθεοδώρου.

Η πλατεία Ομονοίας και τα συντριβάνια της, το 1972.

Στιγμιότυπο από τη Πλάκα το 1977.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο το 1978, με τα τουριστικά λεωφορεία παραταγμένα στον περιβάλλοντα χώρο.

Άποψη της Αθήνας από ψηλά, με το Σύνταγμα σε πρώτο πλάνο τη δεκαετία του '70 (πιθανόν μέσα με τέλη της δεκαετίας).

Billy.

(photos αρχείο Billy Files)

Κλείνει η ΕΡΤ από σήμερα το βράδυ

Με ανακοίνωσή του ο Σίμος Κεδίκογλου, δημοσιοποίησε την απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει η ΕΡΤ από σήμερα το βράδυ. Με έκτακτα δελτία καλύπτουν τα γεγονότα οι εργαζόμενοι στην κρατική τηλεόραση. Ραγδαίες οι εξελίξεις.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακοίνωσε το κλείσιμο των αναμεταδόσεων από την ΕΡΤ σήμερα το βράδυ.

"Η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ. Με το ισχύον νομικό πλαίσιο και με κοινή υπουργική απόφαση σταματούν οι μεταδόσεις της ΕΡΤ μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος σήμερα το βράδυ», ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Σίμος Κεδίκογλου. Παράλληλα, έκανε γνωστό ότι «στη θέση της ΕΡΤ θα δημιουργηθεί ένας σύγχρονος, δημόσιος - αλλά όχι κρατικός, ούτε κομματικά ελεγχόμενος - Οργανισμός Ραδιοτηλεόρασης».

Ο κ. Κεδίκογλου ανέφερε ότι «το σχετικό νομοσχέδιο κατατίθεται αμέσως ώστε να λειτουργήσει το ταχύτερο ο νέος φορέας» και είπε ότι «το προσωπικό θα αποζημιωθεί κανονικά, ενώ όσοι από τους τωρινούς εργαζόμενους το επιθυμούν, θα μπορέσουν να υποβάλλουν αίτηση για να προσληφθούν».

"Υπάρχουν πολλοί άξιοι και ικανοί εργαζόμενοι, η πείρα και η προϋπηρεσία των οποίων είναι απαραίτητη για να σταθεί ο νέος οργανισμός και θα συνεκτιμηθεί κατά τη διαδικασία προσλήψεων με διαφανείς διαδικασίες και κριτήρια ΑΣΕΠ», δήλωσε.

Επιπλέον, σημείωσε ότι «ο νέος φορέας θα λειτουργήσει με πολύ λιγότερο προσωπικό και σαφές οργανόγραμμα και πως το αρχείο της ΕΡΤ θα περιφρουρηθεί και θα αξιοποιηθεί πλήρως όπως και οι δορυφορικές υπηρεσίες και οι σύγχρονες τεχνολογίες», ενώ υπογράμμισε ότι «μέχρι να ξεκινήσει να λειτουργεί ο νέος οργανισμός, οι πολίτες δεν θα πληρώνουν το χαράτσι που πληρώνουν ως σήμερα και στη συνέχεια θα πληρώνουν πολύ λιγότερα».

Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι «υπολογίζεται πως θα απαλλαγούν από ένα ποσό που φτάνει τα 100 εκατομμύρια ετησίως και πως για τις θέσεις της σημερινής ΕΡΤ που κρίνονται υπεράριθμες, θα προσληφθούν μέσω ΑΣΕΠ νέοι εργαζόμενοι σε νοσοκομεία, ΚΕΠ και όπου το δημόσιο έχει ανάγκη». «Μεγάλες αλλαγές δεν γίνονται χωρίς μεγάλες τομές», επεσήμανε, προσθέτοντας πως «η σημερινή κυβέρνηση αποδεικνύει ότι διαθέτει την πολιτική βούληση» και αυτό ζητάει και περιμένει να δει ο ελληνικός λαός.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε ότι «την ΕΡΤ την πληρώνει ο ελληνικός λαός με το χαράτσι στους λογαριασμούς ηλεκτρικού γύρω στα 300 εκατομμύρια το χρόνο», ότι έχει τριπλάσιο έως επταπλάσιο κόστος από άλλους τηλεοπτικούς σταθμούς και τετραπλάσιο ως εξαπλάσιο προσωπικό για πολύ μικρή τηλεθέαση.

"Έχει καθεστώς αδιαφάνειας στη διαχείρισή της. Μιλάμε για μια εταιρεία με έξι λογιστήρια που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους. Καθεστώς αδιαφάνειας στη διαχείριση των συμβάσεων, καθεστώς ακόμα μεγαλύτερης αδιαφάνειας στη διαχείριση του υλικού το οποίο δεν έχει απογραφεί εδώ και οκτώ χρόνια. Καθεστώς προνομίων για τους εργαζόμενους που χρεώνουν τεράστιο αριθμό υπερωριών», συμπλήρωσε ο κ. Κεδίκογλου.

Τέλος, τόνισε ότι «σε μια περίοδο που ο ελληνικός λαός υφίσταται θυσίες, δεν υπάρχουν περιθώρια για καθυστερήσεις ή για δισταγμούς. Όπως δεν υπάρχουν περιθώρια ανοχής για ιερές αγελάδες που παραμένουν άθικτες όταν επιβάλλονται περικοπές παντού».

kathimerini.gr

........................................................................................

Eίμαι κατά του κλεισίματος της ΕΡΤ. Όχι, δεν έγιναν όλα σωστά τόσα χρόνια, υπήρχε χρόνος να γίνει αναδιοργάνωση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, αλλά δεν υπήρξε ποτέ η θέληση. Υπήρχε επίσης χρόνος να γίνουν άλλα πράγματα σε άλλους δημόσιους φορείς από απολύσεις μέχρι κλείσιμο άλλων οργανισμών, λιγότερο χρήσιμων. Τελικά η σημερινή κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει τομή στη δημόσια διοίκηση με λάθος τρόπο και σε λάθος στόχο. Η ΕΡΤ διαθέτει σημαντικό ανθρώπινο δυναμικό, με κατάρτιση και γνώσεις. Δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι. Ναι, ενδεχομένως να υπάρχουν και διοικητικοί υπάλληλοι που θα μπορούσαν να φύγουν. Όχι όμως να κλείσει η ΕΡΤ από τη μια στιγμή στην άλλη. Επίσης η ΕΡΤ διαθέτει έναν τεράστιο πλούτο πολιτισμού, ενώ πραγματικά το πρόγραμμα της σε πολλές περιπτώσεις είναι κλάσεις ανώτερο από το σύνολο των άλλων ιδιωτικών καναλιών. Κρίμα.

Billy.