MiniDisc: το ξεχασμένο φορμάτ

Τον Σεπτέμβριο του 1992, η Sony αποκάλυψε την τεχνολογία που ήλπιζε πως θα αλλάξει την σχέση μας με την μουσική. Οι κασέτες ήταν πολύ ευαίσθητες στην μακροχρόνια χρήση και τα CD ήταν αποκλειστικά για ακρόαση, χωρίς την δυνατότητα ηχογράφησης ακόμα. Όμως το MiniDisc μπορούσε να κάνει τα πάντα.
Το μοναδικό πρόβλημα; Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε. Tον πρώτο χρόνο από την παρουσίασή του, η Sony κατάφερε να πουλήσει μόνο 50.000 MiniDisc player/recorders στις Η.Π.Α.
Παρά το γεγονός ότι το νέο φορμάτ ήταν καλύτερο από τις καθιερωμένες εναλλακτικές, δεν φάνηκε να αξίζει σαν επένδυση. Για τους λάτρεις της τεχνολογίας ήταν υπέροχο, όμως το ευρύ κοινό έμεινε πιστό στις κασέτες για ηχογράφηση και στα walkman/discman για φορητότητα. 
Όταν έκανε λανσάρισε το MiniDisc το 1992, η Sony δεν έδειξε να συνειδητοποιεί ότι το νεανικό κοινό στο οποίο απευθυνόταν, δεν είχε τα χρήματα για να αγοράσει το προϊόν της. Η πρώτη συσκευή κόστιζε $750, πράγμα που δεν ήταν ικανό να παρασύρει τους εφήβους από μακριά από τις κασέτες και τα CD. 

To 1998 η Sony δήλωσε ότι θα ήταν η "χρονιά του MiniDisc", μετά από έρευνα που έδειξε ότι το 75% των Αμερικανών δεν είχε ακούσει καν για την συσκευή. Ακολούθησε μια εκστρατεία προώθησης ύψους 30 εκατομμυρίων δολλαρίων, που συνοδεύτηκε από την παρουσίαση φθηνότερων συστημάτων, με το πιο προσιτό στα $250. 
Έως εκείνη την εποχή, η μοναδική χώρα που το MiniDisc είχε μια καλή πορεία στην αγορά, ήταν η Ιαπωνία. Mέσα στην πρώτη πενταετία από την κυκλοφορία του, οι πωλήσεις του στις Η.Π.Α ανήλθαν σε 500.000 μονάδες, ενώ στην Ιαπωνία μόνο το 1997 έφτασαν τα 5.000.000 κομμάτια. 
Στα μεγάλα καταστήματα της HMV στο Λονδίνο, τα ράφια με τα MiniDisc έμοιαζαν μικροσκοπικές φιγούρες σε σύγκριση με τον χώρο που καταλάμβαναν τα CD. 

Μέχρι την εποχή που ορισμένες άλλες εταιρείες άρχισαν να δείχνουν κάποιο ενδιαφέρον για το φορμάτ, ήταν ήδη πολύ αργά. Τον Οκτώβριο του 2001 η Apple παρουσίασε το πρώτο iPod. Εν τω μεταξύ τα CD εγγραφής είχαν αρχίσει να κυριαρχούν μεταξύ όσων ήθελαν να φτιάξουν τις δικές τους συλλογές μουσικής. Την ίδια χρονιά το MiniDisc και οι κασέτες σημείωσαν πτώση των πωλήσεων κατά 70%. Σημαντικός παράγοντας ήταν και η αδιαφορία των δισκογραφικών εταιρειών σχετικά με κυκλοφορίες στο συγκεκριμένο φορμάτ. 
Αναπόφευκτα, το τέλος έδειχνε να πλησιάζει. Τον Σεπτέμβριο του 2011 η Sony έστειλε την τελευταία αποστολή από MiniDisc walkman. Έως το 2013 σταμάτησε την διάθεση συσκευών MiniDisc όλων των τύπων. 

Β.Α

Πληροφορίες/στοιχεία: theguardian.com & minidisc.org

Αθήνα 1985

Εικόνες από την Αθήνα του 1985, μέσα από τον φακό της Les Walsh.

Κολωνάκι

Πανεπιστημίου

Λεωφ. Βασ. Σοφίας (στο βάθος διακρίνεται το Πολεμικό Μουσείο).

Ηρώδου Αττικού

Στοά του Αττάλου

Οδός Καραγιώργη Σερβίας, Σύνταγμα

Λεωφ. Συγγρού

Λεωφ. Συγγρού

Photos by Les Walsh (1985)

Η μείωση στις πωλήσεις CD συνεχίζεται.

Καθώς οι τάσεις παγκοσμίως δείχνουν την στροφή στο streaming, το ταπεινό CD φαίνεται πως έχει μπει σε περίοδο κρίσης.
Χωρίς να διαθέτει την γοητεία του βινυλίου, τα CD θεωρούνται πια ξεπερασμένα.
Στην εποχή μας το μοντέλο της "ιδιοκτησίας" δίνει τη θέση του σε αυτό της "πρόσβασης", όσον αφορά την μουσική. 
Αυτό αντανακλάται και στη πωλήσεις. Στην Μεγ. Βρετανία, σύμφωνα με την BPI, το CD υποχώρησε κατά 23%, με 32 εκατομμύρια πωλήσεις. Μπορεί το νούμερο να φαίνεται μεγάλο, αλλά πρόκειται για μείωση περίπου 100 εκατομμυρίων μονάδων σε σχέση με το 2008. 
Στις Η.Π.Α η μείωση στις πωλήσεις CD το 2018 άγγιξε το 34%. 
Στην Βρετανία υπολογίζεται ότι το 2018 το streaming από Spotify και Apple Music αντιστοιχούσε σε 91 δισεκατομμύρια τραγούδια. Στο πρώτο μισό του 2019, το streaming κατείχε το 80% της πίτας στις Η.Π.Α, ενώ το φυσικό format (CD & βινύλιο) και το ψηφιακό downloading μοιράζονταν από ένα 9%, σύμφωνα με την RIAA.

Στο ίδιο διάστημα, το πρώτο εξάμηνο του έτους, το βινύλιο στην Βρετανία σημείωσε άνοδο κατά 31.2%. Κλασικά ονόματα, όπως οι Queen, οι Joy Division, οι Fleetwood Mac και ο David Bowie, αλλά και νέοι αστέρες όπως η Billie Eilish και ο Lewis Capaldi τραβάνε νέους ακροατές στα ράφια των δισκοπωλείων για την αγορά ενός βινυλίου. 

Περισσότερα προσεχώς. 

B.A

Vintage-Files

Η πρώτη ηλεκτρική κουζίνα της ΙΖΟΛΑ

Σεπτέμβριος 1951. Η καταχώρηση παρουσίαζε στο κοινό την πρώτη ηλεκτρική κουζίνα της Ιζόλα. 
Η ελληνική επιχείρηση ιδρύθηκε το 1930 και έως λίγο μετά τον πόλεμο κύριο αντικείμενο ήταν η παραγωγή σιδηροσωλήνων ύδατος, χυτοσωλήνων και εξαρτημάτων αποχετεύσεως, λεκανών εμαγέ και παρεμφερών προϊόντων. 
Στις αρχές της δεκαετίας του '50 η Ιζόλα έλαβε οικονομική ενίσχυση ύψους 680.000 δολαρίων, από το σχέδιο Μάρσαλ, με σκοπό την κατασκευή ηλεκτρικών οικιακών συσκευών. 
Η μονάδα παραγωγής βρισκόταν στις εγκαταστάσεις της στην Καλλιθέα. 
Το 1951 κυκλοφόρησε την πρώτη ηλεκτρική κουζίνα ενώ το 1952 παρουσίασε το πρώτο της ηλεκτρικό ψυγείο. Αργότερα επεκτάθηκε και στην παραγωγή πλυντηρίων. 
Τον Φεβρουάριο του 1953 εφάρμοσε το σύστημα πώλησης με 12 μηνιαίες δόσεις, κάτι όχι συνηθισμένο εκείνη την εποχή. 
Ήταν η περίοδος που η Ελλάδα προσπαθούσε να ορθοποδήσει μετά τον πόλεμο, την κατοχή και τον εμφύλιο. Οι οικονομικές συνθήκες ήταν ακόμα δύσκολες, ενώ το πρόγραμμα εξηλεκτρισμού της χώρας ήταν ακόμα στην αρχή. 
Κατά συνέπεια η αγορά των ηλεκτρικών συσκευών ήταν μικρή. Η απόκτηση μιας ηλεκτρικής κουζίνας ή ενός ηλεκτρικού ψυγείου ήταν πολυτέλεια για μεγάλη μερίδα των Ελλήνων. 
Η ζήτηση για ηλεκτρικές κουζίνες εγχώριας παραγωγής σημείωσε σημαντική αύξηση το 1958, ενώ το 1959 οι ελληνικές κουζίνες ξεπέρασαν για πρώτη φορά σε πωλήσεις τις εισαγόμενες. 

B.A

Αρχείο © Vintage Files (2019)

Η έναρξη λειτουργίας του Cine Star στην Αθήνα

Το Cine Star αποτελεί έναν από τους ιστορικούς κινηματογράφους της Αθήνας, με πολύχρονη ιστορία. Γνώρισε ημέρες δόξας αλλά και παρακμής, έως το κλείσιμο του το 2010.
Το κτίριο επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου 10 στέκει ακόμα εκεί, δίνοντας μια art-deco πινελιά λίγα βήματα από την πλατεία Ομονοίας. 
Η έναρξη λειτουργίας του έγινε στις 19 Φεβρουαρίου 1947, ημέρα Τετάρτη. Η τιμή εισιτηρίου για τον εξώστη ήταν 2.000 δραχμές, για την πλατεία 2.500 δραχμές ενώ το διακεκριμένο στοίχιζε 3.000 δραχμές.
Η πρώτη ταινία που προβλήθηκε στο Cine Star ήταν "Ο Χαμένος Άγγελος" (αυθεντικός τίτλος "Lost Angel"), μια παραγωγή του 1943 με πρωταγωνιστές την Margaret O' Brien, τον James Craig και την Marsha Hunt. 

B.A

Aρχείο © Vintage-files (2019)

Διαφημίσεις της Izola: Ο πολιτισμός στο σπίτι.

Iούνιος 1953. Η ελληνική εταιρεία ΙΖΟΛΑ, είχε ήδη ξεκινήσει να διαθέτει τις ηλεκτρικές κουζίνες και τα ηλεκτρικά ψυγεία στην αγορά. Η διαφημιστική προβολή των προϊόντων της είναι έντονη, σε μια εποχή που τέτοιες ηλεκτρικές ευκολίες αποτελούσαν απλά.. πολυτέλεια για την πλειοψηφία των Ελλήνων. Οι διαφήμιση διευκρινίζει : "Τρεις χιλιάδες ελληνικά νοικοκυριά χρησιμοποιούν σήμερα ηλεκτρικές συσκευές ΙΖΟΛΑ". Το νούμερο φάνταζε εντυπωσιακό. Εκείνη την εποχή ήταν ακόμα διαθέσιμα στο εμπόριο τα ξύλινα ή μεταλλικά ψυγεία πάγου, που βέβαια ήταν πιο προσιτά. Πολλά από αυτά ήταν ελληνικής παραγωγής από διάφορες εγχώριες εταιρείες. Η ευρεία διάδοση των ηλεκτρικών συσκευών ξεκίνησε λίγα χρόνια αργότερα. 

Φεβρουάριος 1963. Η ΙΖΟΛΑ είχε εδραιωθεί στην αγορά και οι ηλεκτρικές συσκευές είχαν αρχίσει να μπαίνουν στα ελληνικά σπίτια μαζικά. Σύμφωνα με αυτή την καταχώρηση της εταιρείας, τα 3.000 νοικοκυριά έχουν γίνει 201.000, μέσα σε δέκα χρόνια! Το σλόγκαν που χρησιμοποίησε τα πρώτα χρόνια η ΙΖΟΛΑ ήταν "Ο πολιτισμός στο σπίτι". 

Την πρώτη ηλεκτρική κουζίνα την κατασκεύασε το 1951 ενώ το 1952 παρουσίασε το πρώτο ηλεκτρικό της ψυγείο. Τον Φεβρουάριο του 1953 εφάρμοσε το σύστημα πώλησης με 12 μηνιαίες δόσεις, κάτι όχι διαδεδομένο εκείνη την εποχή. Συνέχισε να το εφαρμόζει και τα επόμενα χρόνια σε συνδυασμό με την διατήρηση των τιμών της σε ιδιαίτερα ανταγωνιστικά επίπεδα. 

Διαφήμιση της ΙΖΟΛΑ τον Απρίλιο του 1954

B.A

Aρχείο © Vintage-files (2019)

Συνταγές μαγειρικής μπουκιά και συχώριο

Εφημερίδα "Ακρόπολις", 30 Ιουλίου 1978

Από πολύ παλιά, αρκετές εφημερίδες δημοσίευαν συνταγές μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής. Οι συνταγές αποτελούσαν ένα από τα πιο πρακτικά "ανάλαφρα" θέματα που μπορούσε να διαβάσει κανείς στον ημερήσιο τύπο. 
Την δεκαετία του '70, τα ήθη άρχισαν να αλλάζουν και στην Ελλάδα. Οι εφημερίδες και τα περιοδικά σταδιακά απελευθερώθηκαν Το γυμνό έκανε την εμφάνισή του σχεδόν παντού, ακόμα και για ασήμαντη αφορμή. Άρθρα για την γυναίκα, τις σχέσεις ή για διάφορα καλοκαιρινά θέματα, πολλές φορές πλαισιώνονται από φωτογραφίες με όμορφες γυμνόστηθες υπάρξεις. Το φαινόμενο δεν ήταν σπάνιο ακόμα και σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας! 

Στα τέλη της δεκαετίας, γύρω στο 1978, η ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις", σκέφτηκε να συνδυάσει τις δύο αυτές τάσεις, δηλαδή την μαγειρική με το γυμνό. Η ιδέα ήταν απλή: "φαγητά πρόκληση". Δεν χρειαζόταν παρά μια συνταγή και η κατάλληλη φωτογραφία να τη συνοδεύει. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου!
Οι... προκλητικές αυτές συνταγές δημοσιεύονταν στο Κυριακάτικο φύλλο της εφημερίδας.

 Εφημερίδα "Ακρόπολις", 11 Ιουνίου 1978

Εφημερίδα "Ακρόπολις", 11 Φεβρουαρίου 1979

B.A

Aρχείο © Vintage-files